Storythai

ไดหวานแหววจนน่ากลัว ฮ่าๆ เปลี่ยนหัวไดใหม่ได้ใจ แอ๊บแบ๊วมักมาก สีสันสดใสขัดลูกหูลูกตาพิลึก- -* ยังทำบีจีไม่เสร็จ ไว้ก่อนล่ะกัน นั่งทำตอนดูจูจูโรแมนติก้ารอบที่สิบกว่าๆจบ ดูสิว่าจะอยู่ไปได้ซักเท่าไหร่ เดี๋ยวก็ต้องกลับไปเป็นสีดำอีก คอยดูสิ แง่ะ ก็ว่าจะไม่อัพนะ แต่ก็อยากกอัพทั้งๆที่ไม่รู้จะอัพอะไร อัพทิ้งทวนไว้ หน้านี้จะยาวเป็นพิเศษและจะดองไว้ยาวเป็นพิเศษเนื่องจากคงอีกนานกว่าจะได้ว่างมาอัพใหม่ ถ่ายรูปๆๆ ล้างราไปนาน เอาซะให้สะใจ ฮ่าๆ  ดำเมี่ยงเลยช่วงนี้ อย่าไปพูดถึงมันดีก่า - -* ไม่อยากจะบอกว่าพอสระผมแล้วสีลอกล่ะ ตอนนี้เป็นสีไรไม่รู้แปลกๆชอบกล แต่ก็โออ่ะ ชอบอยู่ กรุณาสังเกตปาก เจ่อเหมือนถูกใครกัด(อุส่าห์บอกแล้วเชียวนะเมะว่าอย่ากัดแรง(ก๊ากกกกก) อันที่จริงตอนนี้ปากเป็นแผลร้อนในแถมด้วยปวดฟัน สังเกตดีๆแก้มข้างขวาจะบวมผิดปกติ แต่ตอนนี้มันยุบไปเยอะแล้วล่ะ ตอนนี้อยากกินผัดพริกเผารวมมิตรจัง งืมๆๆๆ อยากกินซูชิอยากกินโมจิอยากกินกระหรี่ปั๊ป ย๊าก!!!! น้ำหนักลดลงมาอีกแล้ว เป็นคนที่น้ำหนักตัวเรรวนมากเลย - -* ไปอยู่บ้านเรย์มาน้ำหนักขึ้น พอกลับบ้านล่ะลดเลย (บ้านจนไม่มีจะกิน - -*) ผลพวงมากจากการเล่นเกมส์(อีกแล้ว- -*) สามวันติดแล้วนะที่เล่นยัน 7 โมงเช้า- -* นอนประม่ายแปดโมงตื่นบ่ายสาม นั่งทำนู่นทำนี่พอวางโทรศัพย์จากเรย์ประมาณเที่ยงคืนก็จะเล่นเกมส์ยันเช้าไปเลย ตอนนี้หุ่นดีเหมือนอั้มพัชราภาแหล่ะ 55555+ ขอเล่นแบบลืมตายหน่อยเหอะ โอกาสสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวทำงานแล้วจะอด ดังนั้นอย่าบ่นเค้าเลยน๊าที่ร๊ากกกกก โฮๆๆ

เซทแอ๊บแบ๊ว เรย์บอกว่าเหมือนเด็ก แหงล่ะ ใครจะไปแก่เหมือนเรย์ล่ะ ฮ่าๆ วันที่สองต้องออกจากบ้านอีกแล้ว เอาหนังสือไปส่ง - -* ไม่อยากกระดิกกระเดี๊ยวไปไหน เปลืองเงิน ค่ากินค่ารถค่านู่นค่านี่ พักนี้กินแกลบ งกทุกบาททกสตาง งือๆ (แต่เพื่อเงิน...ไอแคนดู ฮือๆ) สรุปงานจากที่จะได้เริ่มอาทิตย์หน้าก็ต้องพลัดไปอีกอาทิตย์นึง ห้วย!!  ต้องไปเป็นผู้ปกครองน้องแทนพ่อที่โรงเรียน ตูล่ะเซง ไม่อยากเจอหน้าที่ปรึกษามันเลยผับผ่า บ่นเก่งชิปเป๊ง เหมือนเรียกผู้ปกครองไปฟังเทศน์แล้วก็เก็บตัง อะไรก็ไม่รู้ เหมือนเป็นหน้าที่ทำให้เสร็จๆไปไม่เห็นจะรับผิดชอบอะไรซักอย่าง เหล่าคณาอาจารย์ยังเป็นซะขนาดนี้ก็อย่าหวังจะเอาอะไรกับเด็กไทยเลยนะคับ เวลาไปทีเข้าโรงเรียนก็มองกันตั้งแต่หน้าประตูยันห้อง-*- ผมแต่งตัวเรียบร้อยไปนะ เสื้อเชิ๊ตกางเกงอะไรก็ทำให้มันเป็นทางการหมด ก็แค่ผมสีทอง...เฮ้อ...ไม่ว่ายังไงคนเราก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดที่จะตัดสินคนจากภายนอกได้ซักทีเนอะ..เหมือนทอมแล้วไง หัวทองแล้วไง แต่งตังงี้แล้วไง ไม่ได้ไปปล้นฆ่าใครกินนะเว้ย!! พูดแล้วยั๊ว!!! เปลี่ยนเรื่องๆ - -*

 

มายบูมช่วงนี้ๆ... หุหุหุ น่ารักอ่า เสียดายที่ในอนิเมะมันตัดฉากเอโระไปหมดเลย โฮๆ ไม่งั้นล่ะจึ๊กกะดึ๋ยๆ ฮ่าๆๆ ภาษาไรเราเนี่ย แต่ชอบนะ ชอบคาแร็กเตอร์เท่ห์แบบพิลึกๆ การ์ตูนวายที่ชอบเป็นจิงเป็นจังถ้าไม่นับในกรุที่ซื้อมาจากพี่สานิตเนี่ยก็มีแค่อินโนเซนต์ สคูบอย บร๊อนซ์ แล้วก็ปะป๊า  แค่นี้เองมั้ง ส่วนการ์ตูนวายที่เกลียดที่สุดในโลกได้แก่ปิโก่ะที่คนอื่นชอบนักชอบหนา เกลียดอิ๊บอ๋ายเลยผับผ่าสิ

เมื่อคืนงุ่นง่านไม่มีไรทำขุดการ์ตูนในกรุมาดูถึงได้รู้ว่าเรื่องที่ชอบมันหายไปตั้งหลายเรื่องแน่ะ แง่งๆๆๆ ให้คนอื่นยืมจนกระจัดกระจายไปหมดแล้ว สคูลบอยเค้าหายไปไหนแย๊ววก้ไม่รู้ ขอแอบแพล่มถึงการฺตูนเดอะเบสออฟเดอะเบสของผมหน่อยดีกว่า X คลั่งมากเลยเรื่องนี้ ฮือๆ ไม่ใช่การ์ตูนวายก็เหมือนการ์ตูนวาย พึ่งรู้ว่าเหล่าอาจารย์แคลมป์รักยิ่งเคยวาดการ์ตูนวายมาก่อน(มิน่าล่ะ คามุยกะฟูมะถึงได้ดูมีซัมติงวรอง ฮ่าๆ) เมื่อวานก็เอามาดูอีก รอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ จำได้ว่าดูตอนแรกๆนี่แบบว่าร้องไห้ตามเลย ร้องแบบว่าประหนึ่งญาติตัวเองเสีย การ์ตูนไรไม่รู้เศร้าอิ๊บอ๋าย เป็นการ์ตูนที่โหดร้ายทั้งภาพการตาย(คอขาดไส้แตกเลือดกระเซ็นม้ามกระจาย - -*) แย่ไปยิ่งกว่าคือมันเป็นการ์ตูนที่ทำร้ายความรู้สึกชะมัดยาด โหดร้ายต่อความรู้สึกมากๆอ่ะ ไม่รู้คิดเนื้อเรื่องมาได้ยังไงให้สุดท้ายคามุอิเหลืออยู่ตัวคนเดียว การ์ตูนจบไปแค่นั้นแต่ถ้ามาคิดต่อมันจะอยู่ได้ยังไงว่ะ - -* เป็นกรูคงเอาดาบเทวะเฉือดคอตายตามฟูมะไปแล้วแหงๆ เฮ้อ.....พูดแล้วหดหู่พิลึก - -* เป็นการ์ตูนที่ดีนะคับแนะนำเลย สำหรับคนที่ไม่เคยอ่าน ออกมานานแล้วแต่ก็เป็นการ์ตูนที่เจ๋งมากๆเลย ลายเส้นสวยเนื้อเรื่องดี(ถึงแม้จะทำร้ายความรู้สึกไปหน่อยก็เหอะ...แต่ไม่เลวร้ายเท่าBronze นะคับ ฮ่าๆ)  ใครขอบอ่านลายเส้นสวยๆอลังการณ์ลองหามาอ่านกันนะคับ เอาหัวเป็นประกันว่าไม่ผิดหวังจริงๆ รูปสวยมากๆเลยคับ ถ้าใครดูเป็นอนิเมะต้องดูแบบเดอะมูฟวี่นะคับที่ตอนหลังทุกคนตายหมดอ่ะ เพราะที่ทำเป็นทีวีซีรี่ภาพห่วยแตกมากเลย ไม่รู้ว่าทำไมมันกลายเป็นงั้นไปได้ แอบผิดหวังล่ะ ฮือๆๆๆ

 

พล่ามมายาวว่าแล้วก็เข้าเรื่อง หุหุ รับซื้อ(อีกแล้ว) X เล่ม 9 ยันเล่มจบ สภาพไม่ต้องห้าสิบเปอร์เซนต์ก็ได้คับ ขอให้ไม่เน่าจนเกินไปเป็นพอ ใครสนใจ กรุณา สมเพศ เห็นอกเห็นใจ อนาถลูกตา ติดต่อขายได้นะคับ ราคาแล้วแต่ท่านจะศรัทธรา ถ้าไม่เกินกำลังก็จะสู้ล่ะคับ  tanukiji@hotmail.com เบอร์ไว้คุยกันหลังไมค์นะคับ ขอความกรุณาด้วยนะคร๊าบบบบ ไปตามหาร้านการ์ตูนเก่ามาแล้วแต่ก็ไม่มีเลย ยิ่งเล่มหนึ่งนะ โหยย พลิกแผ่นดินหาไปเหอะคับ จำได้ว่าช่วงเล่มหกอาจารย์ทิ้งช่วงวาดยาวมาก หลายปีเลย ดังนั้นนี่จึงเป็นสมบัติล้ำค่าของผมจิงๆ เรื่องอื่นนี่ยัดเยียดให้คนอื่นอ่านแต่เรื่องนี้ไม่ให้ใครยืมเด็ดขาด มีเรย์คนเดียวเองนะที่ให้ยืมไป สุดท้ายมันบอกว่าไม่หนุก ห้วย ไรฟ่ะ การ์ตูนเค้าออกจะดี เนื้อเรื่องดี คาแรกเตอร์ดีลายเส้นสวย อ๊ากก เพอร์เฟค รักเอ๊กที่ซู๊ดดดเลย เอาเป็นว่าเรามาจบเรื่องการ์ตูนกันดีกว่าเนอะ - -*

 

 

มาว่าด้วยเรื่องอื่นบ้างดีก่า ตอนนี้กระจู๋วิ่งได้แล้วนะทุกคน ฮิ๊ววว (อ่านถึงตรงนี้อย่าพึ่งตกใจ กระจู๋วิ่งได้-*-) จำน้องกระจู๋ได้ม๊ายยยย น้องกระจู๋เป็นหมาออนเดอะโรดหน้าบ้านผมเอง นอกจากกระจู๋ก็ยังมีกระจิ๋มกระเจี๊ยวด้วยนะ ฮ่าๆ ส่วนตัวประหลาดที่เหมือนลูกครึ่งแมวบวกดักแด้นั่นชื่อกระจาด(รึป่าวว่ะ-*-) เป็นแมวบ้านเรย์ มีสามตัวชื่อ กระด้ง กระจาด กระบุง เรย์เป็นกระสือ ส่วนเราเป็นกระ....กระ..กระเพราะว่ารักเรย์ ฮิ๊วววว ฮ่าๆๆ(ไปได้เนอะคนเรา - -*)

 

 

ไอ้นี่ก็แอ๊บแบ๊วพอกัน ฮ่าๆๆๆๆ ตุ๊กแกร้องว่าไงคับเด็กๆ ร้องว่าตั๊บแกใช่ม๊า แต่ตุ๊กแกบ้านเรย์ร้องว่า “แอ๊บแก่ๆ” ฮ่าๆ ใครว่าไงไม่รู้แต่แฟนตรูน่ารักที่ซู๊ดดดดดด  กลับมาบ้านได้ไม่รู้กี่วันแต่คิดถึงชะมัดเลย วันก่อนเรย์ก็ปล่อยให้เรารอโทรศัพย์เก้อ บอกว่าตีหนึ่งจะโทรมาหาไอ้เราก็รอไปเหอะ ปรากฏว่ามันนอนหลับอุตุไม่ยอมตื่น ฮึ่มๆยิ่งเห็นรูปก็คิดถึง ฮือๆ ใครไม่รู้ก็รู้ไว้ซะนะคับว่าผมกับเรย์อยู่คนล่ะที่คนล่ะจังหวัดกัน ดังนั้นไอ้เรื่องเจอหน้ากันจึงทำได้แค่ถ่ายรูปแลกกันดู ฟังเสียงทางโทรศัพย์ ทำได้แค่นั้นแหล่ะ แย่จังๆ ตอนนี้วางแพลนกับเรย์ว่าจะไปเที่ยวบึงฉวาก ไปพักบ้านต้นไม้ ห๊า!!! อยากไปเร็วๆจังเล้ย...ว่าแต่ว่า.........ไปแล้วงานเค้าจะทำยังไงล่ะ - -*

 

เดี๋ยวจะต้องทำงานแล้ว หาเงินๆๆ นอกจากเอามาถลุงหกหนุ่มในสังกัด(จินเมะคิเอ้ยูโนะ) ยังรวมไปถึงเด็กนอกสังกัด(นาหงิฮิคารุโชซากิอายูมุ อาโออิโซะระ(คนนี้มาไง-*-) ตอนนี้อยากเก็บเงิน อยากไปเที่ยวกับเรย์ ไปเล่นหิมะ ฮ่าๆ ก่อนจะฝันเฝื่องช่วงนี้ก็ต้องเก็บเงินก่อน อันที่จิงมีแค่ค่าตั๋วก็ไปได้แล้วเพราะว่าญาติติโกโหติกาก็อยู่ที่ญี่ปุ่นดังนั้นเรื่องกินนอนไม่ต้องเสียซักแดง ฮ่าๆ แต่ยังไงก็ต้องมีพ็อกเก็ตมันนี่เนอะ อยากได้เสื้อผ้าอ่ะ ไม่รู้อีกกี่ชาติจะได้ไปเพราะดูเหมือนเก็บได้เท่าไหร่ก็ใช้หมดทุกที ตอนนี้ยังเป็นหนี้อยู่หัวบาน เง้อออออออออ เศร้า

 

ฟิกๆๆ น่ารักมั๊ยยยยยยย น่าร๊ากกก คาเมะน่าร๊ากก คาเมะถ่ายกะตุ๊กแกก็น่าร๊ากก คาเมะนั่งขี้แคะขี้มูกก็ยังน่าร๊ากกก ฮ่าๆๆๆๆๆ (ความลำเอียงมีอยู่จริง) รูปนี้แบบว่าไซด์กำลังดีมากๆ(ไซด์อารายยยยย)  อย่าคิดลึกและต่ำกว่าหัวเข็มขัด ผมหมายถึงไซด์หุ่นจินกับเมะหรอกน่า แบบว่าเมะภาพนี้พอมายืนกะจินตัวเล็กมากๆ เหมาะเป็นรับยิ่งนักแล เอิ๊กๆ เอาไว้แปะหัวเรื่องคุณไหมพรม ไอ้ตั๊กคิดชื่อเรื่องภาษาไทยให้ว่า “หลงรักนายคุณชายไหนพรม” ฮ่าๆๆ ฟังแล้วก๊ากก ก็น่ารักดี ยังกะนิยายเกาหลี- -* เอาอันนี้ก็ได้ อยากแต่งเร็วๆจังเล้ยยยยย (ได้ข่าวว่าบีคอสยังลงไม่จบ แป่วววววว) แอบเมาและแอบมึน เวอร์ชั่นเก่าที่เป็นยูเอ้อ่ะชื่อเลทเก็ตยูใช่ม๊า แต่อันที่แต่งให่เป็นจินเมะอ่ะมันชื่อเลทเก็ตเลิฟ แต่ตูดันเขียนว่าเลทเก้ตยูไปซะแล้ววว ทำง๊ายยยยยยย โฮๆๆๆ เปลี่ยนชื่อเรื่องเลยดีม่ะ - -* ไม่น่านั่งทำตีสามเล้ยยย ตอนนี้อยากรวมอีโระเล่มสอง อยากแต่งเมโมเรี่ยล อยากลงช้อตฟิก แต่ยังทำอะไรไม่ได้ซักอย่าง เซงๆๆๆ ไดวันนี้เหมือนบ่นๆๆๆๆๆๆอย่างเดียวเลยเนอะ ขอบ่นทิ้งทวนเพราะจะไม่อัพได้อีกจนกว่าจะได้ทำงาน แล้วเดี๋ยวจะมาบ่นให้ฟังว่านรกบนดินน่ะมันเป็นยังไง เหอะๆ

 

ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดี ตะลิดติดชึ่ง (หืม?) เพลงนี้ร้องให้ซัมวันซึ่งก็ ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้เรื่องรึเปล่า แต่ขอให้รู้ทีเหอะ อย่าต้องให้เอ่ยปากเองเลยเดี๋ยวมันจะร้าวฉานกันไปซะเปล่าๆ เพราะผมเป็นคนพูดไม่เพราะ ดังนั้นผมจึงชอบเด็กพูดเพราะ ผมเล่นหัวได้ แหย่ได้เท่าที่อยาก แต่ไม่ใช่ไม่มีสัมาคาระวะ เด็กผู้หญิงเดี๋ยวนี้ชอบทำตัวแรง คงนึกว่าเท่ห์  ทำเป็นพรีเซนต์ตัวเองว่ากรูเหี้ยกรูเลว กรูแหลกรูแรดไม่เข้าใจว่ามันน่าภูมิใจตรงไหนกัน เท่ห์ของคุณก็ทำกันไป แต่อย่ามาทำใส่เพราะผมอีเดียด….เล่นไม่ว่าแต่เห็นหัวกันบ้าง….ถึงเวลานั้น มาว่าผมใจร้ายมาว่าผมหยิ่งใส่ไม่ได้นะคับ เป็นคนใจดีก็จริงแต่อย่าลองได้เกลียดใครเข้าล่ะ....เข้าหน้ากันไม่ติดจริงๆนะ^^

 

อยากเม้นก็เม้น ไม่อยากเม้นไม่ว่า แต่อย่ามาคอมเม้นมั่ว….ไม่อ่านแล้วเสือกเม้นมั่วระวังผมตามไปวีนนะคับ ถือว่าผมเตือนแล้วน๊า

 <<< อันนี้ไม่เกี่ยวอะไร แต่ฮาดี  ฮ่าๆ

ปุจฉา...กับอีแค่คอมเม้นมั่ว....จะใส่ใจไปไย??

วิสัชชณา....เพราะมันรำคาญลูกกะตา คนอุส่าห์อัพเป็นสิบหน้าแต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีแต่อะไรก็ไม่รู้ที่เราไม่ต้องการจะรู้  ผมเองก็ไม่เคยว็อนคอมเม้นอยู่แล้วอย่างที่เคยบอกไว้ไม่รู้กี่ครั้ง อัพเพราะอยากอัพ ใครอยากอ่านก็อ่านไม่อ่านก็ไม่ได้ไปเอามีดจี้คอเสียทีไหน ปกติผมจะปิดคอมเม้นตลอดเวลาแต่ระบบใหม่ทำให้ผมปิดไม่ได้นี้จึงเป็นสาเหตุที่ต้องกรอกหูอยู่ทุกวันว่าอย่าสะเออะมาเม้นมั่ว มันหน่าหงุดหงิด น่ารำคาญ ไม่นึกบ้างหรอคับว่านิสัยอย่างนั้นมันน่ารังเกียด

 

สักแต่จะเม้นอย่างนู้นอย่างนี้ “อัพไดแล้วจ๊าเข้าไปอ่านด้วยน๊า” เพื่อนกรูก็ไม่ใช่แถมไม่ได้อยากรู้เรื่องคุณซักนิดจะมาบอกเพื่ออะไร คับ...งี่เง่าน่า.... ไดใครเคาร์เตอร์เยอะคอมเม้นเป็นร้อยถือว่าเจ๋งหรอ...คอมเม้นที่ได้มาจากการซักแต่จะล่าอ่ะผมว่ามันน่าสมเพสนะ ถ้าไดคุณดีจริงคนอื่นคงจะเข้าไปอ่านไปเม้นให้โดยที่คุณไม่ต้องออกแรงล่าหรอกคับ ทุกวันนี้ไดที่ผมเม้นมีแค่ไดของปิ๊กตาลคนเดียวเองมั้ง

 

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ผมเกลียดพวกสักแต่จะเม้นมั่ว...นานาจิตตังคับ ใครเกลียดสิ่งที่ผมเขียนก็ช่วยไม่ได้เพราะมันเป็นความคิดและสิทธิส่วนบุคคลนี่เนอะ ^[]^

 

อยากกินข้าวหน้าหมูทอดจัง...เมื่อวานลองทำกินเองดูล่ะ เอาข้าวญี่ป่นไปหุง แล้วก็ทอดหมู ตอกใข่ใส่ลงไปพอให้สุกใม่มีผักอะไรเลยซักอย่าง....ออกมาหน้าตาสวยงามแต่รสชาติหมาไม่แดก (แต่น้ำแดกหมดเลยนะ ฮ่าๆ) แย่จังๆ...เรย์ๆ ข้าวญี่ปุ่นที่น้านุ้ยเอามาฝากมันอร่อยมากอ่ะไม่รู้ทำไม เวลาหุงออกมามันไม่เหมือนข้าวไทยโทโมดาจิที่เราไปซื้อกันเลยอ่ะ...ไว้จะเหลือไว้หุงให้กินนะที่รัก ฮ่าๆ

 

พอเท่านี้เหอะ ยาวแล้ว อัพอีกทีเดือนหน้าเลยเน้อ^[]^ อากาสร้อนๆหนาวๆรักษาสถุขภาพด้วยนะคับ (บอกใครว่ะ) ฮ่าๆ ไปล่ะๆ...

 

ปอกะลอ...เป็นอะไรกันมากมั๊ยกับฮิกกี้ (หัวเราะ) <<<< ก๊ากกกกกกกกกก รู้กันอยู่สองคนนะตัวเอง (ยิ้ม) 5555555555+