counter 29,312

♡สะพานพุทกับมนุษย์น่ารำคาญ

ตู๊ม...ระเบิดลง ตุ่มโบ๊!!

 

ขอหน่อยเหอะ หงุดหงิดๆๆ อยากระบาย ไดวันนี้ เรื่องส่วนตัวล้วนๆๆๆๆ

เหตุผลมันมีสองอย่าง ถ้าไมใช่เพราะผมแก่ เด็กสมัยนี่ก็คงจะทำตัวแย่จนน่าหมั่นไส้

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานไปเดินสะพานพุทธ ไปกับเรย์ เราซื้อข้าวโพดอบเนย(ทั้งๆที่มันก็แค่ข้าวโพดคลุกเนย จะใช้ชื่อให้หรูไปไย-*-) ซื้อมาคนล่ะแก้ว แล้วก็ขึ้นไปนั่งกิน ดูวิวตากลมบนสะพาน แน่นอนว่าบนนั้นมันไม่ได้มีเราแค่สองต่อสอง เราก็เข้าใจไง เลือกหาที่ซักที แล้วก็หย่อนตูดนั่งรับลม ห๊า สบาย!!~!!

สายตาไปจ๊ะกับกลุ่มหนึ่งที่จ้องมองมาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันคือกลุ่ม(เด็ก)ทอมดี้ มองตั้งแต่ตอนผมเดินขึ้นไปล่ะ พยายามไม่สนใจเพราะไม่ชอบซักเท่าไหร่ ไม่ชอบให้ใครมานั่งเพ่ง เมินๆมันซะแล้วก็นั่งคุยกับเรย์ ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย

ซักพักเสียงโหวกเหวกโวยวายก็เริ่มดังขึ้น มันมาจากดี้นางหนึ่งซึ่งผมคาดว่าหล่อนคงจะไม่เกินมอ.ปลาย(อย่างร้ายอาจจะยังอยู่แค่มอต้น) แต่งตัวสะเด็ดตามดี้สมัยนิยม ชีเดินผ่าน เหล่มองผม เหอะๆ อ่านถึงตรงนี้อาจจะค่อดคอด มึงหลงตัวเองไปรึเปล่า ...เปล่าเลย มันมองจริงๆ หันไปมองกี่ทีแม่งก็มองกลับมา แล้วชีก็เดินผ่านตรงที่ผมนั่งอยู่บ่อยมากก ไม่รู้จะเดินหาพระแสงอะไร น่ารำคาญ พยายามเดินผ่าน ส่งเสียงโวยวายให้หันไปสนใจ ทุกคนในกลุ่มยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีเทาลอยคลุ้งประหนึ่งว่ามันคืออุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมความเท่ห์ แน่นอนว่าพฤติกรรมของเธอนั้นประสบผล ผมหันไปมอง...มอง..และมอง....มองด้วยความอนาถลูกกะตา เวทนา สมเพศ และอีกบลาๆที่ยากจะสื่ออกมาเป็นคำพูด

กลุ่มทอมก็ทำเป็นเดินไปเดินมา ประหนึ่งว่ามันคือแคทวอร์คประชันความหล่อ(ที่กรูไม่เห็นว่าพวกมันจะมีกันซักเท่าไหร่) ไม่ได้ว่าตัวเองเริดเรอมากจากไหน ผมแค่จะบอกว่าผมอยู่ของผมเฉยๆ เฉยๆจริงๆ แต่พวกนั้นน่ะเดินอยู่นั้นแหล่ะ เหล่กรูอีกตะหาก เหอะๆหล่อไปเถอะ ผมมิอาจไปแข่งกับพวกคุณหรอก สุดท้ายก็เลยทนความหล่อกับความสวยรวมถึงเสียงอันแสนไพเราะของพวกเค้าไม่ไหว จนผมกับเรย์ต้องเป็นฝ่ายลุกหนีหายไปในที่สุด เหอะๆ

เด็กปัญญาอ่อนทำตัวไร้สติแบบนี้ โคดงี่เง่าน่ารำคาญเลยว่ะ!!!

ส่งเสียงเอะอะ ทำตัวให้เป็นจุดเด่น นี้คือนิสัยของทอมดี้สมัยนี้หรอ ทอมต้องพรีเซนต์ว่าอโลน ดี้ไม่พรีเซนต์ว่าแรดจะเป็นดี้ไม่ได้ น่าสมเพศว่ะคับ ชอบทำให้คนอื่นเค้าหันไปมอง ไม่รู้บ้างหรอว่าคนเค้ามองด้วยสายตาแบบไหน ก็ทอมเฮงซวยมันเป็นแบบนี้ซะส่วนใหญ่ไง ผู้ชายส่วนใหญ่มันถึงชอบได้ดูถูก ทำคนดีๆเค้าโดนเหมารวมไปด้วยเกือบหมด 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะทอมดี้กระเทยทอม เพศที่สามที่เค้าประพฤติตัวดีดูแล้วน่ารักน่ะมีเยอะแยะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าเด็กสมัยนี้จะจัดอยู่ในประเภทกลุ่มบนข้างต้นเสียหมด มันกลายเป็นกระแสไปแล้วล่ะมั้ง เหอะๆ...เด็กไม่แย่ ผมก็คงแก่เอง มีอยู่สองอย่างเนี่ยล่ะ

 

ลงรูปดีกว่า ไม่มีรูปตัวเองนะ ขอเป็นตากล้องอย่างเดียวล่ะกัน

รูปเดียว เดี่ยวโดด เรย์กับข้าวโพดคลุกเนย ณ บนสะพานพุทธเวลาเกือบจะเที่ยงคืนล่ะ ฮ่าๆ ว่าแล้วก็หิวอีกจัง อยากไปอีก ลมเย็น สบาย ไปนั่งบนนสะพาน เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อก็ได้ อ้อ อีกอย่าง ขนมจีนแกงเขียวหวานที่สะพานพุทธน่ะ..อร่อยสุดยอดเลย!!~!!

 

ป.ล. ผมไม่ได้ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่โปรดอย่ามองว่าพัธมิตรน่ารำคาญถ้าคุณยังเป็นอีกหนึ่งคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและนั่งหายใจทิ้งไปวันๆ

ป.ล. อย่าคิดว่าม็อบเป็นเพียงกลุ่มคนที่ทำให้วุ่นวาย อย่าลืมว่า ถ้า 14 ตุลาไม่มีม็อบออกมาเคลื่อนไหว ป่านนี้คนไทยคงอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ

เปิดใจให้กว้าง อย่ามองผ่านๆ แล้วคุณจะตาสว่างขึ้นมาอีกเย้~~อ

 

 

 

Photobucket

♡สะพานพุทกับมนุษย์น่ารำคาญ

ตู๊ม...ระเบิดลง ตุ่มโบ๊!!

 

ขอหน่อยเหอะ หงุดหงิดๆๆ อยากระบาย ไดวันนี้ เรื่องส่วนตัวล้วนๆๆๆๆ

เหตุผลมันมีสองอย่าง ถ้าไมใช่เพราะผมแก่ เด็กสมัยนี่ก็คงจะทำตัวแย่จนน่าหมั่นไส้

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานไปเดินสะพานพุทธ ไปกับเรย์ เราซื้อข้าวโพดอบเนย(ทั้งๆที่มันก็แค่ข้าวโพดคลุกเนย จะใช้ชื่อให้หรูไปไย-*-) ซื้อมาคนล่ะแก้ว แล้วก็ขึ้นไปนั่งกิน ดูวิวตากลมบนสะพาน แน่นอนว่าบนนั้นมันไม่ได้มีเราแค่สองต่อสอง เราก็เข้าใจไง เลือกหาที่ซักที แล้วก็หย่อนตูดนั่งรับลม ห๊า สบาย!!~!!

สายตาไปจ๊ะกับกลุ่มหนึ่งที่จ้องมองมาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันคือกลุ่ม(เด็ก)ทอมดี้ มองตั้งแต่ตอนผมเดินขึ้นไปล่ะ พยายามไม่สนใจเพราะไม่ชอบซักเท่าไหร่ ไม่ชอบให้ใครมานั่งเพ่ง เมินๆมันซะแล้วก็นั่งคุยกับเรย์ ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย

ซักพักเสียงโหวกเหวกโวยวายก็เริ่มดังขึ้น มันมาจากดี้นางหนึ่งซึ่งผมคาดว่าหล่อนคงจะไม่เกินมอ.ปลาย(อย่างร้ายอาจจะยังอยู่แค่มอต้น) แต่งตัวสะเด็ดตามดี้สมัยนิยม ชีเดินผ่าน เหล่มองผม เหอะๆ อ่านถึงตรงนี้อาจจะค่อดคอด มึงหลงตัวเองไปรึเปล่า ...เปล่าเลย มันมองจริงๆ หันไปมองกี่ทีแม่งก็มองกลับมา แล้วชีก็เดินผ่านตรงที่ผมนั่งอยู่บ่อยมากก ไม่รู้จะเดินหาพระแสงอะไร น่ารำคาญ พยายามเดินผ่าน ส่งเสียงโวยวายให้หันไปสนใจ ทุกคนในกลุ่มยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีเทาลอยคลุ้งประหนึ่งว่ามันคืออุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมความเท่ห์ แน่นอนว่าพฤติกรรมของเธอนั้นประสบผล ผมหันไปมอง...มอง..และมอง....มองด้วยความอนาถลูกกะตา เวทนา สมเพศ และอีกบลาๆที่ยากจะสื่ออกมาเป็นคำพูด

กลุ่มทอมก็ทำเป็นเดินไปเดินมา ประหนึ่งว่ามันคือแคทวอร์คประชันความหล่อ(ที่กรูไม่เห็นว่าพวกมันจะมีกันซักเท่าไหร่) ไม่ได้ว่าตัวเองเริดเรอมากจากไหน ผมแค่จะบอกว่าผมอยู่ของผมเฉยๆ เฉยๆจริงๆ แต่พวกนั้นน่ะเดินอยู่นั้นแหล่ะ เหล่กรูอีกตะหาก เหอะๆหล่อไปเถอะ ผมมิอาจไปแข่งกับพวกคุณหรอก สุดท้ายก็เลยทนความหล่อกับความสวยรวมถึงเสียงอันแสนไพเราะของพวกเค้าไม่ไหว จนผมกับเรย์ต้องเป็นฝ่ายลุกหนีหายไปในที่สุด เหอะๆ

เด็กปัญญาอ่อนทำตัวไร้สติแบบนี้ โคดงี่เง่าน่ารำคาญเลยว่ะ!!!

ส่งเสียงเอะอะ ทำตัวให้เป็นจุดเด่น นี้คือนิสัยของทอมดี้สมัยนี้หรอ ทอมต้องพรีเซนต์ว่าอโลน ดี้ไม่พรีเซนต์ว่าแรดจะเป็นดี้ไม่ได้ น่าสมเพศว่ะคับ ชอบทำให้คนอื่นเค้าหันไปมอง ไม่รู้บ้างหรอว่าคนเค้ามองด้วยสายตาแบบไหน ก็ทอมเฮงซวยมันเป็นแบบนี้ซะส่วนใหญ่ไง ผู้ชายส่วนใหญ่มันถึงชอบได้ดูถูก ทำคนดีๆเค้าโดนเหมารวมไปด้วยเกือบหมด 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะทอมดี้กระเทยทอม เพศที่สามที่เค้าประพฤติตัวดีดูแล้วน่ารักน่ะมีเยอะแยะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าเด็กสมัยนี้จะจัดอยู่ในประเภทกลุ่มบนข้างต้นเสียหมด มันกลายเป็นกระแสไปแล้วล่ะมั้ง เหอะๆ...เด็กไม่แย่ ผมก็คงแก่เอง มีอยู่สองอย่างเนี่ยล่ะ

 

ลงรูปดีกว่า ไม่มีรูปตัวเองนะ ขอเป็นตากล้องอย่างเดียวล่ะกัน

รูปเดียว เดี่ยวโดด เรย์กับข้าวโพดคลุกเนย ณ บนสะพานพุทธเวลาเกือบจะเที่ยงคืนล่ะ ฮ่าๆ ว่าแล้วก็หิวอีกจัง อยากไปอีก ลมเย็น สบาย ไปนั่งบนนสะพาน เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อก็ได้ อ้อ อีกอย่าง ขนมจีนแกงเขียวหวานที่สะพานพุทธน่ะ..อร่อยสุดยอดเลย!!~!!

 

ป.ล. ผมไม่ได้ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่โปรดอย่ามองว่าพัธมิตรน่ารำคาญถ้าคุณยังเป็นอีกหนึ่งคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและนั่งหายใจทิ้งไปวันๆ

ป.ล. อย่าคิดว่าม็อบเป็นเพียงกลุ่มคนที่ทำให้วุ่นวาย อย่าลืมว่า ถ้า 14 ตุลาไม่มีม็อบออกมาเคลื่อนไหว ป่านนี้คนไทยคงอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ

เปิดใจให้กว้าง อย่ามองผ่านๆ แล้วคุณจะตาสว่างขึ้นมาอีกเย้~~อ

 

 

 

Photobucket

♡UVER world

ไหนเว็ปฟิกมันเขียนเอาไว้ว่าหมดอายุแพ็กเก็จวันที่ 22 ไงฟ่ะ ทำไมตูยังเข้าไปใช้งานได้ตามปกติห๊ะว่ะคับ แล้วตกลงจะปิดเมื่อไหร่แล้วต้องไปโอนเงินต่ออายุแพ็กเก็จเมื่อไหร่ ใครตอบคำถามนี้ทีสิคับ โว้ยยยย ไม่มีระบบระเบียบเอาซะเลย แง่ง!!!

สำหรับคนที่ตามมาจากเว็ปฟิกก็อย่าสงสัยเลยนะครับเพราะผมเองก็สงสัยเหมือนกัน แต่น่าจะคลาดเคลื่อนไปวันสองวันเค้าคงปิดระบบล่ะคับ (เพราะผู้ดูแลต้องไปจ่ายเงินต่อแพ็กเก็จต่อ เหอๆ เฉียดพัน) ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแล้วตอนนี้ว่ามันจะปิดเมื่อไหร่และจะเปิดให้ได้ใช้อีกรอบบทันวันที่หนึ่งรึเปล่า ถ้าเกิดว่ามันจำต้องคลาดเคลื่อนไปหลังจากนั้นจะเอาฟิกไปให้อ่านกันก่อนที่บล็อคเก่านะคับ(โชคดีแท้ที่ยังไม่ได้ลบไป หันกลับมาตายของเก่าอีกแล้ว แง๊ง) ยังไงก็ ขออภัยในความวุ่นวายแล้วก็รบกวนรอกันอีกซักหน่อยนะคร๊าบบ สัญญาว่าเปิดบล็อคคราวนี้จะมีให้อ่านกันทุกเรื่องเลย จริงๆจริ๊งงงงง(ถึงจะไม่น่าเชื่อถือก็เหอะ งุงิๆ)

 

จบประกาศ ตัดฉับเข้าเรื่องส่วนตัว ว่าด้วยเรื่องที่อยากจะอัพแบบลวกๆ หลังจากอดทนกับสปีดบิทที่โคตะระจะเต่าคลานในที่สุดก้ได้ดุคอนเสิร์ต(หรือจะเรียกว่าไลฟ์ดีหนอ)ของป๋านิชิคาวะสุดที่รักยิ่งกว่าดวงใจ ด้วยขนาดกิ๊กกว่าๆกับคอมเก่าเจ้าคุณปู่ ใช้เวลาเกือบสามวันในที่สุดก็โหลดมายลได้ในที่สุด(สำเร็จว้อย!!!!)

ไม่ผิดหวัง คุ้มค่ากับการรอคอย แม้เจ้าโว้ย!! ไม่รู้จะหาคำๆไหนมาให้คำจำกัดความ คอนเสิร์ตไม่หรูหราอลังการณ์ดาวล้านดวงแต่เสียงเอียนี่สิสุดยอดภูเขาไฟฟูจิ เฮียวันนี้ไม่แรดเหมือนทุกวัน แต่ยังคงมีช็อตที่เฮียพยามจิกตาเผลอยปากแลบลิ้นใส่(นึกว่าตัวเองเป็นอาคานิชิจินรึไงว่ะคับ) ป๋าทำท่าเหมือนป๋าจะแดกคนดูยังไงยังงั้น แต่เสียงป๋าดีมาก หักลบกันไปก้แล้วกัน

แคปมาหลายสิบภาพ นี่เป็นภาพที่ดูดีที่สุดของป๋า(ด้วยขาไมค์ที่บังหน้า ผมที่บังตา ป๋าจะดูดีต่อเมื่อเห็นสัดส่วนในใบหน้าน้อยที่สุด ๆ) เอาน่า ป๋าขายเสียงนี่เนา จะให้มาแรดแตกเหมือนแต่ก่อนก็กระไรๆอยู่นา(อันนั้นผมคงต้องปิดหน้าป๋าแล้วฟังแต่เสียงเลยจริงๆ) ตอนนี้เป็นช่วงที่ป๋าร้อง Innosent sorrow เป็นเพลงเปิดของ D.Gray-Man นั่นเอง โฮกกก แทบลงไปดีดดิ้นอยู่หน้าคอม เสียงโคตรดีเลยอ่ะ ไม่รู้จริงๆว่าพี่แกกินอะไรเป็นอาหารถึงได้ทรงพลังเสียงขนาดนี้ (คาดว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย ดูเหมือนป๋าจะชอบกินอะไรอย่างเดียวกับผม เอิ๊กๆ)

ภาพความมัน(ส์)ที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด ใคร่ขอเชิญชวนผู้ที่สนใจฟังเพลงแบบ "เน้นคุณภาพ" ไปหามาฟัง ทั้งคอนป๋าเปลี่ยนเสื้อผ้าแค่สองชุด เน้นขายเสียงอันทรงพลังกับความเซ็กซี่(???) ขอบอกว่ามันมากกก เพราะมากกก เสียงของป๋าจากวันนั้นถึงวันนี้ไม่ว่าจะกี่ปีก็ยังคงคุณภาพของเส้นเสีนยงเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่นหนึบ ใครไม่เคยฟังไปหามาฟังซะนะคับ บอกไม่เพราะนี่ผมให้เอาตีนเหยียบหน้าเลยนะ ขอรับประกันเลยเหอะ!!

มาว่าด้วยชู้รักสุดสวาทขาดใจ  กิ๊กใหม่เบอร์ล่าสุดของผม   ทา~คุ~ย๊า~~!!~!! ฮ่าๆ ขอภูมิใจนำเสนอ คราวก่อนก็พูดไปแล้ว UVER world ขอรับ เป็นวงที่เด่นด้านซาวด์และเสียงมากๆ(ถึงแม้ว่าอัลบั้มก่อนๆจะเน้นเทคโนซาวด์เสียจนคนฟังปวดกบาลก็เหอะ-*-) มาเดี๋ยวนี้จะเน้นที่เสียงของทาคุยะนักเร้องนำเป็นหลัก เป็นอีกวงที่ผมคิดว่าจะดำเนินรอยตาม TM Revolution ของป๋านิชิคาวะไปติดๆอันเนื่องมาจากสุ่มเสียงที่เหมาะแก่การร้องเพลงการ์ตูนเสียนี่กระไร ถ้าเคยดูนารุโตะ Bleach หรือแม้แต่D.Gray-Man คุณจะคุ้นเสียงทาคุยะซัง(ที่รัก) ไปโดยปริยาย เพราะวงฮีท่านร้องเพลงการืตุนและเกมสืบ่อยมากเหลือเกิน (บอกแล้วว่าเดิมตามรอยเท้า TM)

อันนี้เป็นการ์ดที่แถมมากะ UVER world (Just break the limit) ขอหวีดกรีดร้องพร้อมดิ้นลงไปกองอยู่กับพื้นสลับตีขาคู่อีกสองสามที อเลนกับอีตาเค้าท์พันปี อเลนน่าร๊ากก อ๊ากกกกก!!! เหมือนจะเป็นลิมิเตทอิดิชั่นด้วยนะงิ

PV Gekidou ทั้งวงมีห้าคนแต่แคปผมขอลำเอียงแคปเฉพาะทาคุซัง(ที่รักยิ่ง) เป็นพีวีที่ไม่มีอะไรแต่น่ารักม๊ากกกกก ยิ่งตอนที่ทาคุซังต้องไปยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของฝรั่งกล้ามใหญ่แล้วร้องแรปไปด้วยท่าท่างกวนตีนที่หล่อแบบสัดๆ นั่งดูแล้วต้องแบบตบเข่าดังฉาด เอ้อ!!! ให้มันเท่ห์อย่างงี้สิฟ่ะ (อ๊ากกกกกก) ดูพีวีนี้เกือบร้อยรอบได้แล้วมั้ง-*- พีวีไม่มีอะไรเลย ดูไม่ค่อยเข้าใจ เหมือนทาคุซุงจะเป็นตุ๊กตาตัวเล้กๆว฿งก็เป็นตัวแทนของฝรั่งกล้ามใหญ่อยู่คนหนึง...เออ งง-*- เอาเป็นว่ามันหล่อมากก็แล้วกัน

ใครไม่เคยอ่านเรื่องนี้ เชย!!! ฮ่าๆ ล้อเล่นน่ะคับ พอดีพี่ที่ร้านขายการ์ตูนเค้าบอกผมมาแบบนี้อ่ะ เมื่อวานไปหิ้วเรื่องเซอไวเวิลกับไอ้เรย์มา มีดีเกร์เล่ม13แล้วก็ไลฟ์เล่ม7 เบ็ดเสร็จเมื่อวานผมต้องแบกหนังสือการ์ตูนกลับบ้านเล่มหนาๆทั้งหมด 20เล่ม + โนตบุคหนักสองกิโลอีก1เครื่อง เหอๆ เกือบเอาชีวิตมาไม่รอด แต่ด้วยความอยากอ่าน ไอแคนดู คุคุ พี่ที่ร้านการ์ตูนบอกว่าถ้าจะมาตามเก็บ BLEACH ไม่มีแล้ว(อ๊ากกกก!!!) เพราะพี่เค้าไปรับที่สำนักพิมพ์มาสองรอบ ตอนนี้หนังสือมีไม่ครบเลย ขายดีมาก เหลือแต่เป็นเศษที่ไม่ได้เรียงตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มจบ คนที่ไม่ได้เก็บไว้ทุกเล่มก็คงต้องซวยไปเพราะต่อไปอาจจะหาซื้อยากหน่อย (ซึงผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน งื้อๆ) อันที่จริงที่จะเอามาแผล่มเนี่ย เรื่องของเรื่องคือเพลง D-tecnoLife ซึ่งเปิดOpของอนิเมะเรื่องนี้ก็เป็นเพลงของ UVER คับผม ฮิ๊วววว ใครเคยดูคงคุ้นหู เพลงเท่ห์มากเลยใช่มั๊ยล่ะ

ความเป็นจริงอันแสนโหดร้าย!!! ตะแล่ดแตดแต๋หาเรื่องเสียเงินในโรงเรียนอยู่นานในที่สุดก็ไปเจอะกับเรื่องนี้เข้า "Belive" ตอนที่เห็นเขียนว่าเป็น D.Grey-Man ผมก็รีบถลุงตังในธนาคารโรงเรียนออกมาอย่างไม่คิดชีวิต เห็นปกแล้วล่ะว่ามันเป้นราวี่คันดะ ถึงลักธิผมมันจะราวี่อเลนก้เอาฟ่ะ ยังไงก็มีพี่วี่ล่ะน่า รีบเสียตังช่วงชิงมาเป็นสมบัติส่วนตัวอย่างไม่คิดชีวิต ตะลึงตึงโป๊ะ!!!


เห็นแบบนี้ป๊าป อ๊ากกกก วี่-ยูแน่ๆๆ หวีดร้องเยี่ยงหมาบ้าไปอีกหนึ่งรอบ อ่านไปอ่านมาชักทะแม่งๆ ทำไมพี่วี่มันดูอ่อนหวานหยวบยาบจังว่ะ แทบอีตาดะก็มองพี่วี่ด้วยสายตาปลาะหลาดๆชอบกล....แล้วในที่สุด ความหวาดกลัวก็เริ่มก่อกุมเข้าที่จิตใจ สิ่งที่ไม่อยากให้เป็นจริงในที่สุดมันก็บังเกิด
 ...

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! คันดะxราวี่ ม๊าย!!!!!อีตายู๊ ออกไปจากเรือนร่างเปลือยเปล่าของวี่เค้าเดี๋ยวนี้น๊า ย๊ากกกกกก โฮๆๆ ในที่สุดเล่มนี้เมนหลักก็คือ คันดะ-ราวี่ ไม่ใช่ ราวี่-คันดะอย่างที่เข้าใจ พอกันที ต่อไปนี้จะไม่ซื้อแบบไม่รอบครอบอีกต่อไปแล้ว ฮือๆ ราวี่ผมรับได้แค่ทีกี้เท่านั้นแหล่ะ ไม่มีที่พอให้คันดะหรอกเฟ้ย!!! โกรธๆๆ แง่งๆๆ เอาเงินผมคืนมาน๊า ไม่เอาคูนี้ อ๊าก!!!!!!!!!

ภาพไม่ทันได้เซนเซอร์ ลืม ไดวันนี้ติด ฉ.ฉิ่งมั๊ยหนอ - -* เอาเหอะน่า ภาพนิดเดียว มองข้ามๆไปแล้วกัน ไม่ก็ทำเป็นมองไม่เห็นล่ะกันเนะ...ช่วงนี้ถ้าไม่นับอนิเมะก้กำลังคลั่งสายโชตะมากมาย ใครก็ได้เอาเด็กมาเซ่นผมที เด็กๆ เสียงเด็กๆ อร๊างๆ~~~ 

 

เจ้าของไดอารี่นี้รักสันโดษและโลกส่วนตัวสูง 

ดังนั้นจึงไม่นิยมตอบกลับใครและไม่ค่อยต้องการให้ใครมาคอมเม้น เพื่อความสบายใจ หากคุณเม้นเผื่อหวังผล กรุณาวางมือแล้วจากไปเสียเถอะครับ ตัดฉับจบแบบขี้เกลียด...ไดวันนี้พล่ามเท่านี้ล่ะกัน

Photobucket

♡สะพานพุทกับมนุษย์น่ารำคาญ

ตู๊ม...ระเบิดลง ตุ่มโบ๊!!

 

ขอหน่อยเหอะ หงุดหงิดๆๆ อยากระบาย ไดวันนี้ เรื่องส่วนตัวล้วนๆๆๆๆ

เหตุผลมันมีสองอย่าง ถ้าไมใช่เพราะผมแก่ เด็กสมัยนี่ก็คงจะทำตัวแย่จนน่าหมั่นไส้

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานไปเดินสะพานพุทธ ไปกับเรย์ เราซื้อข้าวโพดอบเนย(ทั้งๆที่มันก็แค่ข้าวโพดคลุกเนย จะใช้ชื่อให้หรูไปไย-*-) ซื้อมาคนล่ะแก้ว แล้วก็ขึ้นไปนั่งกิน ดูวิวตากลมบนสะพาน แน่นอนว่าบนนั้นมันไม่ได้มีเราแค่สองต่อสอง เราก็เข้าใจไง เลือกหาที่ซักที แล้วก็หย่อนตูดนั่งรับลม ห๊า สบาย!!~!!

สายตาไปจ๊ะกับกลุ่มหนึ่งที่จ้องมองมาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันคือกลุ่ม(เด็ก)ทอมดี้ มองตั้งแต่ตอนผมเดินขึ้นไปล่ะ พยายามไม่สนใจเพราะไม่ชอบซักเท่าไหร่ ไม่ชอบให้ใครมานั่งเพ่ง เมินๆมันซะแล้วก็นั่งคุยกับเรย์ ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย

ซักพักเสียงโหวกเหวกโวยวายก็เริ่มดังขึ้น มันมาจากดี้นางหนึ่งซึ่งผมคาดว่าหล่อนคงจะไม่เกินมอ.ปลาย(อย่างร้ายอาจจะยังอยู่แค่มอต้น) แต่งตัวสะเด็ดตามดี้สมัยนิยม ชีเดินผ่าน เหล่มองผม เหอะๆ อ่านถึงตรงนี้อาจจะค่อดคอด มึงหลงตัวเองไปรึเปล่า ...เปล่าเลย มันมองจริงๆ หันไปมองกี่ทีแม่งก็มองกลับมา แล้วชีก็เดินผ่านตรงที่ผมนั่งอยู่บ่อยมากก ไม่รู้จะเดินหาพระแสงอะไร น่ารำคาญ พยายามเดินผ่าน ส่งเสียงโวยวายให้หันไปสนใจ ทุกคนในกลุ่มยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีเทาลอยคลุ้งประหนึ่งว่ามันคืออุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมความเท่ห์ แน่นอนว่าพฤติกรรมของเธอนั้นประสบผล ผมหันไปมอง...มอง..และมอง....มองด้วยความอนาถลูกกะตา เวทนา สมเพศ และอีกบลาๆที่ยากจะสื่ออกมาเป็นคำพูด

กลุ่มทอมก็ทำเป็นเดินไปเดินมา ประหนึ่งว่ามันคือแคทวอร์คประชันความหล่อ(ที่กรูไม่เห็นว่าพวกมันจะมีกันซักเท่าไหร่) ไม่ได้ว่าตัวเองเริดเรอมากจากไหน ผมแค่จะบอกว่าผมอยู่ของผมเฉยๆ เฉยๆจริงๆ แต่พวกนั้นน่ะเดินอยู่นั้นแหล่ะ เหล่กรูอีกตะหาก เหอะๆหล่อไปเถอะ ผมมิอาจไปแข่งกับพวกคุณหรอก สุดท้ายก็เลยทนความหล่อกับความสวยรวมถึงเสียงอันแสนไพเราะของพวกเค้าไม่ไหว จนผมกับเรย์ต้องเป็นฝ่ายลุกหนีหายไปในที่สุด เหอะๆ

เด็กปัญญาอ่อนทำตัวไร้สติแบบนี้ โคดงี่เง่าน่ารำคาญเลยว่ะ!!!

ส่งเสียงเอะอะ ทำตัวให้เป็นจุดเด่น นี้คือนิสัยของทอมดี้สมัยนี้หรอ ทอมต้องพรีเซนต์ว่าอโลน ดี้ไม่พรีเซนต์ว่าแรดจะเป็นดี้ไม่ได้ น่าสมเพศว่ะคับ ชอบทำให้คนอื่นเค้าหันไปมอง ไม่รู้บ้างหรอว่าคนเค้ามองด้วยสายตาแบบไหน ก็ทอมเฮงซวยมันเป็นแบบนี้ซะส่วนใหญ่ไง ผู้ชายส่วนใหญ่มันถึงชอบได้ดูถูก ทำคนดีๆเค้าโดนเหมารวมไปด้วยเกือบหมด 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะทอมดี้กระเทยทอม เพศที่สามที่เค้าประพฤติตัวดีดูแล้วน่ารักน่ะมีเยอะแยะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าเด็กสมัยนี้จะจัดอยู่ในประเภทกลุ่มบนข้างต้นเสียหมด มันกลายเป็นกระแสไปแล้วล่ะมั้ง เหอะๆ...เด็กไม่แย่ ผมก็คงแก่เอง มีอยู่สองอย่างเนี่ยล่ะ

 

ลงรูปดีกว่า ไม่มีรูปตัวเองนะ ขอเป็นตากล้องอย่างเดียวล่ะกัน

รูปเดียว เดี่ยวโดด เรย์กับข้าวโพดคลุกเนย ณ บนสะพานพุทธเวลาเกือบจะเที่ยงคืนล่ะ ฮ่าๆ ว่าแล้วก็หิวอีกจัง อยากไปอีก ลมเย็น สบาย ไปนั่งบนนสะพาน เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อก็ได้ อ้อ อีกอย่าง ขนมจีนแกงเขียวหวานที่สะพานพุทธน่ะ..อร่อยสุดยอดเลย!!~!!

 

ป.ล. ผมไม่ได้ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่โปรดอย่ามองว่าพัธมิตรน่ารำคาญถ้าคุณยังเป็นอีกหนึ่งคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและนั่งหายใจทิ้งไปวันๆ

ป.ล. อย่าคิดว่าม็อบเป็นเพียงกลุ่มคนที่ทำให้วุ่นวาย อย่าลืมว่า ถ้า 14 ตุลาไม่มีม็อบออกมาเคลื่อนไหว ป่านนี้คนไทยคงอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ

เปิดใจให้กว้าง อย่ามองผ่านๆ แล้วคุณจะตาสว่างขึ้นมาอีกเย้~~อ

 

 

 

Photobucket

♡UVER world

ไหนเว็ปฟิกมันเขียนเอาไว้ว่าหมดอายุแพ็กเก็จวันที่ 22 ไงฟ่ะ ทำไมตูยังเข้าไปใช้งานได้ตามปกติห๊ะว่ะคับ แล้วตกลงจะปิดเมื่อไหร่แล้วต้องไปโอนเงินต่ออายุแพ็กเก็จเมื่อไหร่ ใครตอบคำถามนี้ทีสิคับ โว้ยยยย ไม่มีระบบระเบียบเอาซะเลย แง่ง!!!

สำหรับคนที่ตามมาจากเว็ปฟิกก็อย่าสงสัยเลยนะครับเพราะผมเองก็สงสัยเหมือนกัน แต่น่าจะคลาดเคลื่อนไปวันสองวันเค้าคงปิดระบบล่ะคับ (เพราะผู้ดูแลต้องไปจ่ายเงินต่อแพ็กเก็จต่อ เหอๆ เฉียดพัน) ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแล้วตอนนี้ว่ามันจะปิดเมื่อไหร่และจะเปิดให้ได้ใช้อีกรอบบทันวันที่หนึ่งรึเปล่า ถ้าเกิดว่ามันจำต้องคลาดเคลื่อนไปหลังจากนั้นจะเอาฟิกไปให้อ่านกันก่อนที่บล็อคเก่านะคับ(โชคดีแท้ที่ยังไม่ได้ลบไป หันกลับมาตายของเก่าอีกแล้ว แง๊ง) ยังไงก็ ขออภัยในความวุ่นวายแล้วก็รบกวนรอกันอีกซักหน่อยนะคร๊าบบ สัญญาว่าเปิดบล็อคคราวนี้จะมีให้อ่านกันทุกเรื่องเลย จริงๆจริ๊งงงงง(ถึงจะไม่น่าเชื่อถือก็เหอะ งุงิๆ)

 

จบประกาศ ตัดฉับเข้าเรื่องส่วนตัว ว่าด้วยเรื่องที่อยากจะอัพแบบลวกๆ หลังจากอดทนกับสปีดบิทที่โคตะระจะเต่าคลานในที่สุดก้ได้ดุคอนเสิร์ต(หรือจะเรียกว่าไลฟ์ดีหนอ)ของป๋านิชิคาวะสุดที่รักยิ่งกว่าดวงใจ ด้วยขนาดกิ๊กกว่าๆกับคอมเก่าเจ้าคุณปู่ ใช้เวลาเกือบสามวันในที่สุดก็โหลดมายลได้ในที่สุด(สำเร็จว้อย!!!!)

ไม่ผิดหวัง คุ้มค่ากับการรอคอย แม้เจ้าโว้ย!! ไม่รู้จะหาคำๆไหนมาให้คำจำกัดความ คอนเสิร์ตไม่หรูหราอลังการณ์ดาวล้านดวงแต่เสียงเอียนี่สิสุดยอดภูเขาไฟฟูจิ เฮียวันนี้ไม่แรดเหมือนทุกวัน แต่ยังคงมีช็อตที่เฮียพยามจิกตาเผลอยปากแลบลิ้นใส่(นึกว่าตัวเองเป็นอาคานิชิจินรึไงว่ะคับ) ป๋าทำท่าเหมือนป๋าจะแดกคนดูยังไงยังงั้น แต่เสียงป๋าดีมาก หักลบกันไปก้แล้วกัน

แคปมาหลายสิบภาพ นี่เป็นภาพที่ดูดีที่สุดของป๋า(ด้วยขาไมค์ที่บังหน้า ผมที่บังตา ป๋าจะดูดีต่อเมื่อเห็นสัดส่วนในใบหน้าน้อยที่สุด ๆ) เอาน่า ป๋าขายเสียงนี่เนา จะให้มาแรดแตกเหมือนแต่ก่อนก็กระไรๆอยู่นา(อันนั้นผมคงต้องปิดหน้าป๋าแล้วฟังแต่เสียงเลยจริงๆ) ตอนนี้เป็นช่วงที่ป๋าร้อง Innosent sorrow เป็นเพลงเปิดของ D.Gray-Man นั่นเอง โฮกกก แทบลงไปดีดดิ้นอยู่หน้าคอม เสียงโคตรดีเลยอ่ะ ไม่รู้จริงๆว่าพี่แกกินอะไรเป็นอาหารถึงได้ทรงพลังเสียงขนาดนี้ (คาดว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย ดูเหมือนป๋าจะชอบกินอะไรอย่างเดียวกับผม เอิ๊กๆ)

ภาพความมัน(ส์)ที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด ใคร่ขอเชิญชวนผู้ที่สนใจฟังเพลงแบบ "เน้นคุณภาพ" ไปหามาฟัง ทั้งคอนป๋าเปลี่ยนเสื้อผ้าแค่สองชุด เน้นขายเสียงอันทรงพลังกับความเซ็กซี่(???) ขอบอกว่ามันมากกก เพราะมากกก เสียงของป๋าจากวันนั้นถึงวันนี้ไม่ว่าจะกี่ปีก็ยังคงคุณภาพของเส้นเสีนยงเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่นหนึบ ใครไม่เคยฟังไปหามาฟังซะนะคับ บอกไม่เพราะนี่ผมให้เอาตีนเหยียบหน้าเลยนะ ขอรับประกันเลยเหอะ!!

มาว่าด้วยชู้รักสุดสวาทขาดใจ  กิ๊กใหม่เบอร์ล่าสุดของผม   ทา~คุ~ย๊า~~!!~!! ฮ่าๆ ขอภูมิใจนำเสนอ คราวก่อนก็พูดไปแล้ว UVER world ขอรับ เป็นวงที่เด่นด้านซาวด์และเสียงมากๆ(ถึงแม้ว่าอัลบั้มก่อนๆจะเน้นเทคโนซาวด์เสียจนคนฟังปวดกบาลก็เหอะ-*-) มาเดี๋ยวนี้จะเน้นที่เสียงของทาคุยะนักเร้องนำเป็นหลัก เป็นอีกวงที่ผมคิดว่าจะดำเนินรอยตาม TM Revolution ของป๋านิชิคาวะไปติดๆอันเนื่องมาจากสุ่มเสียงที่เหมาะแก่การร้องเพลงการ์ตูนเสียนี่กระไร ถ้าเคยดูนารุโตะ Bleach หรือแม้แต่D.Gray-Man คุณจะคุ้นเสียงทาคุยะซัง(ที่รัก) ไปโดยปริยาย เพราะวงฮีท่านร้องเพลงการืตุนและเกมสืบ่อยมากเหลือเกิน (บอกแล้วว่าเดิมตามรอยเท้า TM)

อันนี้เป็นการ์ดที่แถมมากะ UVER world (Just break the limit) ขอหวีดกรีดร้องพร้อมดิ้นลงไปกองอยู่กับพื้นสลับตีขาคู่อีกสองสามที อเลนกับอีตาเค้าท์พันปี อเลนน่าร๊ากก อ๊ากกกกก!!! เหมือนจะเป็นลิมิเตทอิดิชั่นด้วยนะงิ

PV Gekidou ทั้งวงมีห้าคนแต่แคปผมขอลำเอียงแคปเฉพาะทาคุซัง(ที่รักยิ่ง) เป็นพีวีที่ไม่มีอะไรแต่น่ารักม๊ากกกกก ยิ่งตอนที่ทาคุซังต้องไปยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของฝรั่งกล้ามใหญ่แล้วร้องแรปไปด้วยท่าท่างกวนตีนที่หล่อแบบสัดๆ นั่งดูแล้วต้องแบบตบเข่าดังฉาด เอ้อ!!! ให้มันเท่ห์อย่างงี้สิฟ่ะ (อ๊ากกกกกก) ดูพีวีนี้เกือบร้อยรอบได้แล้วมั้ง-*- พีวีไม่มีอะไรเลย ดูไม่ค่อยเข้าใจ เหมือนทาคุซุงจะเป็นตุ๊กตาตัวเล้กๆว฿งก็เป็นตัวแทนของฝรั่งกล้ามใหญ่อยู่คนหนึง...เออ งง-*- เอาเป็นว่ามันหล่อมากก็แล้วกัน

ใครไม่เคยอ่านเรื่องนี้ เชย!!! ฮ่าๆ ล้อเล่นน่ะคับ พอดีพี่ที่ร้านขายการ์ตูนเค้าบอกผมมาแบบนี้อ่ะ เมื่อวานไปหิ้วเรื่องเซอไวเวิลกับไอ้เรย์มา มีดีเกร์เล่ม13แล้วก็ไลฟ์เล่ม7 เบ็ดเสร็จเมื่อวานผมต้องแบกหนังสือการ์ตูนกลับบ้านเล่มหนาๆทั้งหมด 20เล่ม + โนตบุคหนักสองกิโลอีก1เครื่อง เหอๆ เกือบเอาชีวิตมาไม่รอด แต่ด้วยความอยากอ่าน ไอแคนดู คุคุ พี่ที่ร้านการ์ตูนบอกว่าถ้าจะมาตามเก็บ BLEACH ไม่มีแล้ว(อ๊ากกกก!!!) เพราะพี่เค้าไปรับที่สำนักพิมพ์มาสองรอบ ตอนนี้หนังสือมีไม่ครบเลย ขายดีมาก เหลือแต่เป็นเศษที่ไม่ได้เรียงตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มจบ คนที่ไม่ได้เก็บไว้ทุกเล่มก็คงต้องซวยไปเพราะต่อไปอาจจะหาซื้อยากหน่อย (ซึงผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน งื้อๆ) อันที่จริงที่จะเอามาแผล่มเนี่ย เรื่องของเรื่องคือเพลง D-tecnoLife ซึ่งเปิดOpของอนิเมะเรื่องนี้ก็เป็นเพลงของ UVER คับผม ฮิ๊วววว ใครเคยดูคงคุ้นหู เพลงเท่ห์มากเลยใช่มั๊ยล่ะ

ความเป็นจริงอันแสนโหดร้าย!!! ตะแล่ดแตดแต๋หาเรื่องเสียเงินในโรงเรียนอยู่นานในที่สุดก็ไปเจอะกับเรื่องนี้เข้า "Belive" ตอนที่เห็นเขียนว่าเป็น D.Grey-Man ผมก็รีบถลุงตังในธนาคารโรงเรียนออกมาอย่างไม่คิดชีวิต เห็นปกแล้วล่ะว่ามันเป้นราวี่คันดะ ถึงลักธิผมมันจะราวี่อเลนก้เอาฟ่ะ ยังไงก็มีพี่วี่ล่ะน่า รีบเสียตังช่วงชิงมาเป็นสมบัติส่วนตัวอย่างไม่คิดชีวิต ตะลึงตึงโป๊ะ!!!


เห็นแบบนี้ป๊าป อ๊ากกกก วี่-ยูแน่ๆๆ หวีดร้องเยี่ยงหมาบ้าไปอีกหนึ่งรอบ อ่านไปอ่านมาชักทะแม่งๆ ทำไมพี่วี่มันดูอ่อนหวานหยวบยาบจังว่ะ แทบอีตาดะก็มองพี่วี่ด้วยสายตาปลาะหลาดๆชอบกล....แล้วในที่สุด ความหวาดกลัวก็เริ่มก่อกุมเข้าที่จิตใจ สิ่งที่ไม่อยากให้เป็นจริงในที่สุดมันก็บังเกิด
 ...

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! คันดะxราวี่ ม๊าย!!!!!อีตายู๊ ออกไปจากเรือนร่างเปลือยเปล่าของวี่เค้าเดี๋ยวนี้น๊า ย๊ากกกกกก โฮๆๆ ในที่สุดเล่มนี้เมนหลักก็คือ คันดะ-ราวี่ ไม่ใช่ ราวี่-คันดะอย่างที่เข้าใจ พอกันที ต่อไปนี้จะไม่ซื้อแบบไม่รอบครอบอีกต่อไปแล้ว ฮือๆ ราวี่ผมรับได้แค่ทีกี้เท่านั้นแหล่ะ ไม่มีที่พอให้คันดะหรอกเฟ้ย!!! โกรธๆๆ แง่งๆๆ เอาเงินผมคืนมาน๊า ไม่เอาคูนี้ อ๊าก!!!!!!!!!

ภาพไม่ทันได้เซนเซอร์ ลืม ไดวันนี้ติด ฉ.ฉิ่งมั๊ยหนอ - -* เอาเหอะน่า ภาพนิดเดียว มองข้ามๆไปแล้วกัน ไม่ก็ทำเป็นมองไม่เห็นล่ะกันเนะ...ช่วงนี้ถ้าไม่นับอนิเมะก้กำลังคลั่งสายโชตะมากมาย ใครก็ได้เอาเด็กมาเซ่นผมที เด็กๆ เสียงเด็กๆ อร๊างๆ~~~ 

 

เจ้าของไดอารี่นี้รักสันโดษและโลกส่วนตัวสูง 

ดังนั้นจึงไม่นิยมตอบกลับใครและไม่ค่อยต้องการให้ใครมาคอมเม้น เพื่อความสบายใจ หากคุณเม้นเผื่อหวังผล กรุณาวางมือแล้วจากไปเสียเถอะครับ ตัดฉับจบแบบขี้เกลียด...ไดวันนี้พล่ามเท่านี้ล่ะกัน

Photobucket

♡Crazy

เหอๆ กว่าจะล็อคอินเข้ามาอัพได้ ใช้เวลาครึ่งค่อนเดือนเลยทีเดียว ไปติดแหง่กอยู่กับไดฟิกที่เลิกทำไปแล้ว(เพื่อ??) ไอ้เรื่องที่อยากจะอัพก็มลายหายสิ้นไปดั่งธาตุอากาศ เหอะๆ ก็เลยไม่มีอะไรจะอัพ

ตอนนี้กำลังบ้าเข้าขั้นกับการ์ตูนมาก สงสัยว่าเราคงเป็นพวกโอตาคุไปแล้วจริงๆ(ไปสิงสะพานเหล็กกันเตอะ!!!) มหกรรมดีเกร์แมนและรีบอร์น สปอยเข้าไปสิทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ไฟในการแต่งฟิกหมดไปโดยปริยาย (สังเวซตัวเองจริงๆ) เวลาถ้าลองได้บ้าอะไรแล้วจะเป็นพวกไปแบบสุดกู่ กู้คืนไม่กลับ อันนั้นต้องปล่อยเวลาเยียวยาให้หายไปเอง เหอๆ

กำลังจะดับอนาถตายเพราะการ์ตูนเรื่องนี้จริงๆจังๆ ตอนนี้ทุกอย่างมีแต่ดีเกร์แมนจริงๆ (ยังไม่ลืมรีบอร์นหรอกนะงิ) ชอบมาตั้งแต่เล่มหนึ่ง แต่พึ่งมาบ้าจัดๆก็เมื่อสองอาทิตย์ก่อนเนี่ยล่ะ (โดนไซโคมามากจัด)นั่งเก็บสปอยไปไกลจากหนังสือที่ไทยออกมากโขแหล่ะ เหนื่อยกับการมานั่งแปลมากๆ แต่ด้วยความอยาก ไอแคนดูอิท ฮ่าๆ ตาอ่าน มือเปิดดิช รู้เรื่องมากเลยกรู ตามสปอยหมดคงได้ภาษาขั้น"เทพ" ใครว่าบ้าการ์ตูนไร้สาระ เถียงขาดใจเลยนะ

 

เกือบลืม แฮปไปแล้วรอบนึงในฮิห้า วันเกิดบุ๊คแมนเจอา(ที่รักยิ่งๆๆๆๆ) วันที่ สิบสิงหานู่นนนน ขอให้รักอเลนอย่างที่เป็นอยู่ และถ้าจะให้ดี ฉบับวายขอให้ไปกิ๊กกะทีกี้เยอะๆนะ ผมชอบ (ฮ่าๆๆ) เป็นการ์ตูนที่ดีมากอีกเรื่องหนึ่ง คะแนนเต็มสิบให้สิบ ตามความคิดผม ลายเส้นสวย อนิเมะชั่นดี พล็อตแจ๋ม คาแรกเตอร์เจ๋ง (ทั้งหมดกรุณาหักลบความลำเอียงไปอีก ห้าสิบเปอร์เซนต์) วันนั้นเข้าโรงเรียน ไปเจอแบบทดสอบมา "คุณเป็นใครในดีเกร์แมน" ได้อันนี้มาล่ะ

 

เป็นอเลน ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เจ้าหัวถั่วงอก เป็นคนที่ชอบที่สุดในเรื่องพอดี (แต่คลั่งราวี่ที่สุดนะ) อเลนเถรตรงไปนะ เป็นคนดีเกินไป ตรงกับผมแค่แปดสิบเปอร์เซนต์ก็พอมั้ง ผมไม่ใจกว้างอย่างวอร์คเกอร์คุงเค้าหรอก

เปลี่ยนเรื่องตัดฉับ!!! เหมือนพึ่งรู้รสนิยมตัวเองเมื่อเร็วๆนี้หลังจากได้รับการตอบรับให้เป็นนักเรียนของ Badboy School(ทางการไปม่ะ ฮ่าๆ) อันที่จริงแล้วไอ้ที่เคยเข้าใจมาตลอดว่าเรามันวายสายกลาง แต่เหมือนตอนนี้จะพึ่งจะประจักษ์

"กูมันวายสายโชตะดีๆนี่เอง" เหอๆๆๆๆๆๆๆๆ รสนิยมโรคจิตได้อีก แต่โรคจิตได้ใจนะ คุคุคุคุ เสียงทรมาณที่แฝงมาด้วยความสุขสมของเด็กผู้ชาย.....มันเป็นอะไรที่สุดยอดจริงๆ (กร๊ากก)  ขอแบบ yo13-15 เนี่ย กำลังดี

เดี๋ยวนี้เวลามีใครเจอหน้า ก็ต้องถามหาแต่วาย แค่วันเดียว คนที่เข้ามาทัก ถามหาเรื่องแบบนี้ทีพร้อมกันหกเจ็ดคน เห็นผมเป็นอะไรหรอคับ? แม่ไม่ปลื้มเท่าไหร่นะหงิ คนไหนอยากให้ก็เต็มใจสนอง แต่บางคนนี่แบบว่า สนิทรึก็เปล่า ทำไมถึงไม่เว้นระยะห่างเลยนะ...ก็คอยจะแบบนี้ล่ะ.....ผมเบื่อ.....

เฮ้อออ ตอนนี้รักแบดบอยสคูลที่สุดเลย เป็นโรงเรียนที่ทำให้นักเรียนเยี่ยงผมมีความสุขอะไรเช่นนี้ "ผมจะตั้งใจเก็บจิตพิสัยและเก็บตังไว้ใส่ธนาคารฮัป!!" ฮ่าๆ มันช่างเป็นสถานที่อันไร้ซึ่ง "เด็กโชว์เกรียน" ดีจริงๆผับผ่า นี่ล่ะที่ผมต้องการ

 

เบื่อสังคมแห่งการ "โชว์เกรียน" เสียจริงๆ หึหึ

 

ไร้สาระ เพราะไร้ซึ่งสิ่งใดที่อยากจะอัพ ไว้ฟิวมาจะไปอัพไดคู่ล่ะนะ ไดนี่.....เซ็ง!!!

ปอกะลอ.....เกลียดกรูไม่ต้องเข้ามาส่อง ขอทีเหอะ กรูรำคาญ!!!! คติพจน์ประจำใจ(ผม)วันนี้ ....อยากอยู่แบบสุขสบายชีวี จงได้หลีกหนีบุญคุณอันซึ่งจะเป็นการนำพาสู่การสวมใส่ปลอกคอให้ตนเอง

 

เจ้าของไดอารี่นี้รักสันโดษและโลกส่วนตัวสูง 

ดังนั้นจึงไม่นิยมตอบกลับใครและไม่ค่อยต้องการให้ใครมาคอมเม้น เพื่อความสบายใจ หากคุณเม้นเผื่อหวังผล กรุณาวางมือแล้วจากไปเสียเถอะครับ

:::::::::::::: เพลงวันนี้ op ชอบๆทั้งน๊านนนน [^[]^]/ :::::::::::::::

 

Photobucket

♡สะพานพุทกับมนุษย์น่ารำคาญ

ตู๊ม...ระเบิดลง ตุ่มโบ๊!!

 

ขอหน่อยเหอะ หงุดหงิดๆๆ อยากระบาย ไดวันนี้ เรื่องส่วนตัวล้วนๆๆๆๆ

เหตุผลมันมีสองอย่าง ถ้าไมใช่เพราะผมแก่ เด็กสมัยนี่ก็คงจะทำตัวแย่จนน่าหมั่นไส้

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานไปเดินสะพานพุทธ ไปกับเรย์ เราซื้อข้าวโพดอบเนย(ทั้งๆที่มันก็แค่ข้าวโพดคลุกเนย จะใช้ชื่อให้หรูไปไย-*-) ซื้อมาคนล่ะแก้ว แล้วก็ขึ้นไปนั่งกิน ดูวิวตากลมบนสะพาน แน่นอนว่าบนนั้นมันไม่ได้มีเราแค่สองต่อสอง เราก็เข้าใจไง เลือกหาที่ซักที แล้วก็หย่อนตูดนั่งรับลม ห๊า สบาย!!~!!

สายตาไปจ๊ะกับกลุ่มหนึ่งที่จ้องมองมาแบบไม่ได้ตั้งใจ มันคือกลุ่ม(เด็ก)ทอมดี้ มองตั้งแต่ตอนผมเดินขึ้นไปล่ะ พยายามไม่สนใจเพราะไม่ชอบซักเท่าไหร่ ไม่ชอบให้ใครมานั่งเพ่ง เมินๆมันซะแล้วก็นั่งคุยกับเรย์ ดูโน่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย

ซักพักเสียงโหวกเหวกโวยวายก็เริ่มดังขึ้น มันมาจากดี้นางหนึ่งซึ่งผมคาดว่าหล่อนคงจะไม่เกินมอ.ปลาย(อย่างร้ายอาจจะยังอยู่แค่มอต้น) แต่งตัวสะเด็ดตามดี้สมัยนิยม ชีเดินผ่าน เหล่มองผม เหอะๆ อ่านถึงตรงนี้อาจจะค่อดคอด มึงหลงตัวเองไปรึเปล่า ...เปล่าเลย มันมองจริงๆ หันไปมองกี่ทีแม่งก็มองกลับมา แล้วชีก็เดินผ่านตรงที่ผมนั่งอยู่บ่อยมากก ไม่รู้จะเดินหาพระแสงอะไร น่ารำคาญ พยายามเดินผ่าน ส่งเสียงโวยวายให้หันไปสนใจ ทุกคนในกลุ่มยกบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันสีเทาลอยคลุ้งประหนึ่งว่ามันคืออุปกรณ์เสริมเพิ่มเติมความเท่ห์ แน่นอนว่าพฤติกรรมของเธอนั้นประสบผล ผมหันไปมอง...มอง..และมอง....มองด้วยความอนาถลูกกะตา เวทนา สมเพศ และอีกบลาๆที่ยากจะสื่ออกมาเป็นคำพูด

กลุ่มทอมก็ทำเป็นเดินไปเดินมา ประหนึ่งว่ามันคือแคทวอร์คประชันความหล่อ(ที่กรูไม่เห็นว่าพวกมันจะมีกันซักเท่าไหร่) ไม่ได้ว่าตัวเองเริดเรอมากจากไหน ผมแค่จะบอกว่าผมอยู่ของผมเฉยๆ เฉยๆจริงๆ แต่พวกนั้นน่ะเดินอยู่นั้นแหล่ะ เหล่กรูอีกตะหาก เหอะๆหล่อไปเถอะ ผมมิอาจไปแข่งกับพวกคุณหรอก สุดท้ายก็เลยทนความหล่อกับความสวยรวมถึงเสียงอันแสนไพเราะของพวกเค้าไม่ไหว จนผมกับเรย์ต้องเป็นฝ่ายลุกหนีหายไปในที่สุด เหอะๆ

เด็กปัญญาอ่อนทำตัวไร้สติแบบนี้ โคดงี่เง่าน่ารำคาญเลยว่ะ!!!

ส่งเสียงเอะอะ ทำตัวให้เป็นจุดเด่น นี้คือนิสัยของทอมดี้สมัยนี้หรอ ทอมต้องพรีเซนต์ว่าอโลน ดี้ไม่พรีเซนต์ว่าแรดจะเป็นดี้ไม่ได้ น่าสมเพศว่ะคับ ชอบทำให้คนอื่นเค้าหันไปมอง ไม่รู้บ้างหรอว่าคนเค้ามองด้วยสายตาแบบไหน ก็ทอมเฮงซวยมันเป็นแบบนี้ซะส่วนใหญ่ไง ผู้ชายส่วนใหญ่มันถึงชอบได้ดูถูก ทำคนดีๆเค้าโดนเหมารวมไปด้วยเกือบหมด 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ไม่ว่าจะทอมดี้กระเทยทอม เพศที่สามที่เค้าประพฤติตัวดีดูแล้วน่ารักน่ะมีเยอะแยะ แต่ผมแค่รู้สึกว่าเด็กสมัยนี้จะจัดอยู่ในประเภทกลุ่มบนข้างต้นเสียหมด มันกลายเป็นกระแสไปแล้วล่ะมั้ง เหอะๆ...เด็กไม่แย่ ผมก็คงแก่เอง มีอยู่สองอย่างเนี่ยล่ะ

 

ลงรูปดีกว่า ไม่มีรูปตัวเองนะ ขอเป็นตากล้องอย่างเดียวล่ะกัน

รูปเดียว เดี่ยวโดด เรย์กับข้าวโพดคลุกเนย ณ บนสะพานพุทธเวลาเกือบจะเที่ยงคืนล่ะ ฮ่าๆ ว่าแล้วก็หิวอีกจัง อยากไปอีก ลมเย็น สบาย ไปนั่งบนนสะพาน เสื้อผ้าไม่ต้องซื้อก็ได้ อ้อ อีกอย่าง ขนมจีนแกงเขียวหวานที่สะพานพุทธน่ะ..อร่อยสุดยอดเลย!!~!!

 

ป.ล. ผมไม่ได้ฝักใฝ่ฝ่ายใด แต่โปรดอย่ามองว่าพัธมิตรน่ารำคาญถ้าคุณยังเป็นอีกหนึ่งคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนและนั่งหายใจทิ้งไปวันๆ

ป.ล. อย่าคิดว่าม็อบเป็นเพียงกลุ่มคนที่ทำให้วุ่นวาย อย่าลืมว่า ถ้า 14 ตุลาไม่มีม็อบออกมาเคลื่อนไหว ป่านนี้คนไทยคงอยู่ภายใต้ระบอบเผด็จการ

เปิดใจให้กว้าง อย่ามองผ่านๆ แล้วคุณจะตาสว่างขึ้นมาอีกเย้~~อ

 

 

 

Photobucket

♡UVER world

ไหนเว็ปฟิกมันเขียนเอาไว้ว่าหมดอายุแพ็กเก็จวันที่ 22 ไงฟ่ะ ทำไมตูยังเข้าไปใช้งานได้ตามปกติห๊ะว่ะคับ แล้วตกลงจะปิดเมื่อไหร่แล้วต้องไปโอนเงินต่ออายุแพ็กเก็จเมื่อไหร่ ใครตอบคำถามนี้ทีสิคับ โว้ยยยย ไม่มีระบบระเบียบเอาซะเลย แง่ง!!!

สำหรับคนที่ตามมาจากเว็ปฟิกก็อย่าสงสัยเลยนะครับเพราะผมเองก็สงสัยเหมือนกัน แต่น่าจะคลาดเคลื่อนไปวันสองวันเค้าคงปิดระบบล่ะคับ (เพราะผู้ดูแลต้องไปจ่ายเงินต่อแพ็กเก็จต่อ เหอๆ เฉียดพัน) ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแล้วตอนนี้ว่ามันจะปิดเมื่อไหร่และจะเปิดให้ได้ใช้อีกรอบบทันวันที่หนึ่งรึเปล่า ถ้าเกิดว่ามันจำต้องคลาดเคลื่อนไปหลังจากนั้นจะเอาฟิกไปให้อ่านกันก่อนที่บล็อคเก่านะคับ(โชคดีแท้ที่ยังไม่ได้ลบไป หันกลับมาตายของเก่าอีกแล้ว แง๊ง) ยังไงก็ ขออภัยในความวุ่นวายแล้วก็รบกวนรอกันอีกซักหน่อยนะคร๊าบบ สัญญาว่าเปิดบล็อคคราวนี้จะมีให้อ่านกันทุกเรื่องเลย จริงๆจริ๊งงงงง(ถึงจะไม่น่าเชื่อถือก็เหอะ งุงิๆ)

 

จบประกาศ ตัดฉับเข้าเรื่องส่วนตัว ว่าด้วยเรื่องที่อยากจะอัพแบบลวกๆ หลังจากอดทนกับสปีดบิทที่โคตะระจะเต่าคลานในที่สุดก้ได้ดุคอนเสิร์ต(หรือจะเรียกว่าไลฟ์ดีหนอ)ของป๋านิชิคาวะสุดที่รักยิ่งกว่าดวงใจ ด้วยขนาดกิ๊กกว่าๆกับคอมเก่าเจ้าคุณปู่ ใช้เวลาเกือบสามวันในที่สุดก็โหลดมายลได้ในที่สุด(สำเร็จว้อย!!!!)

ไม่ผิดหวัง คุ้มค่ากับการรอคอย แม้เจ้าโว้ย!! ไม่รู้จะหาคำๆไหนมาให้คำจำกัดความ คอนเสิร์ตไม่หรูหราอลังการณ์ดาวล้านดวงแต่เสียงเอียนี่สิสุดยอดภูเขาไฟฟูจิ เฮียวันนี้ไม่แรดเหมือนทุกวัน แต่ยังคงมีช็อตที่เฮียพยามจิกตาเผลอยปากแลบลิ้นใส่(นึกว่าตัวเองเป็นอาคานิชิจินรึไงว่ะคับ) ป๋าทำท่าเหมือนป๋าจะแดกคนดูยังไงยังงั้น แต่เสียงป๋าดีมาก หักลบกันไปก้แล้วกัน

แคปมาหลายสิบภาพ นี่เป็นภาพที่ดูดีที่สุดของป๋า(ด้วยขาไมค์ที่บังหน้า ผมที่บังตา ป๋าจะดูดีต่อเมื่อเห็นสัดส่วนในใบหน้าน้อยที่สุด ๆ) เอาน่า ป๋าขายเสียงนี่เนา จะให้มาแรดแตกเหมือนแต่ก่อนก็กระไรๆอยู่นา(อันนั้นผมคงต้องปิดหน้าป๋าแล้วฟังแต่เสียงเลยจริงๆ) ตอนนี้เป็นช่วงที่ป๋าร้อง Innosent sorrow เป็นเพลงเปิดของ D.Gray-Man นั่นเอง โฮกกก แทบลงไปดีดดิ้นอยู่หน้าคอม เสียงโคตรดีเลยอ่ะ ไม่รู้จริงๆว่าพี่แกกินอะไรเป็นอาหารถึงได้ทรงพลังเสียงขนาดนี้ (คาดว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย ดูเหมือนป๋าจะชอบกินอะไรอย่างเดียวกับผม เอิ๊กๆ)

ภาพความมัน(ส์)ที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด ใคร่ขอเชิญชวนผู้ที่สนใจฟังเพลงแบบ "เน้นคุณภาพ" ไปหามาฟัง ทั้งคอนป๋าเปลี่ยนเสื้อผ้าแค่สองชุด เน้นขายเสียงอันทรงพลังกับความเซ็กซี่(???) ขอบอกว่ามันมากกก เพราะมากกก เสียงของป๋าจากวันนั้นถึงวันนี้ไม่ว่าจะกี่ปีก็ยังคงคุณภาพของเส้นเสีนยงเอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่นหนึบ ใครไม่เคยฟังไปหามาฟังซะนะคับ บอกไม่เพราะนี่ผมให้เอาตีนเหยียบหน้าเลยนะ ขอรับประกันเลยเหอะ!!

มาว่าด้วยชู้รักสุดสวาทขาดใจ  กิ๊กใหม่เบอร์ล่าสุดของผม   ทา~คุ~ย๊า~~!!~!! ฮ่าๆ ขอภูมิใจนำเสนอ คราวก่อนก็พูดไปแล้ว UVER world ขอรับ เป็นวงที่เด่นด้านซาวด์และเสียงมากๆ(ถึงแม้ว่าอัลบั้มก่อนๆจะเน้นเทคโนซาวด์เสียจนคนฟังปวดกบาลก็เหอะ-*-) มาเดี๋ยวนี้จะเน้นที่เสียงของทาคุยะนักเร้องนำเป็นหลัก เป็นอีกวงที่ผมคิดว่าจะดำเนินรอยตาม TM Revolution ของป๋านิชิคาวะไปติดๆอันเนื่องมาจากสุ่มเสียงที่เหมาะแก่การร้องเพลงการ์ตูนเสียนี่กระไร ถ้าเคยดูนารุโตะ Bleach หรือแม้แต่D.Gray-Man คุณจะคุ้นเสียงทาคุยะซัง(ที่รัก) ไปโดยปริยาย เพราะวงฮีท่านร้องเพลงการืตุนและเกมสืบ่อยมากเหลือเกิน (บอกแล้วว่าเดิมตามรอยเท้า TM)

อันนี้เป็นการ์ดที่แถมมากะ UVER world (Just break the limit) ขอหวีดกรีดร้องพร้อมดิ้นลงไปกองอยู่กับพื้นสลับตีขาคู่อีกสองสามที อเลนกับอีตาเค้าท์พันปี อเลนน่าร๊ากก อ๊ากกกกก!!! เหมือนจะเป็นลิมิเตทอิดิชั่นด้วยนะงิ

PV Gekidou ทั้งวงมีห้าคนแต่แคปผมขอลำเอียงแคปเฉพาะทาคุซัง(ที่รักยิ่ง) เป็นพีวีที่ไม่มีอะไรแต่น่ารักม๊ากกกกก ยิ่งตอนที่ทาคุซังต้องไปยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของฝรั่งกล้ามใหญ่แล้วร้องแรปไปด้วยท่าท่างกวนตีนที่หล่อแบบสัดๆ นั่งดูแล้วต้องแบบตบเข่าดังฉาด เอ้อ!!! ให้มันเท่ห์อย่างงี้สิฟ่ะ (อ๊ากกกกกก) ดูพีวีนี้เกือบร้อยรอบได้แล้วมั้ง-*- พีวีไม่มีอะไรเลย ดูไม่ค่อยเข้าใจ เหมือนทาคุซุงจะเป็นตุ๊กตาตัวเล้กๆว฿งก็เป็นตัวแทนของฝรั่งกล้ามใหญ่อยู่คนหนึง...เออ งง-*- เอาเป็นว่ามันหล่อมากก็แล้วกัน

ใครไม่เคยอ่านเรื่องนี้ เชย!!! ฮ่าๆ ล้อเล่นน่ะคับ พอดีพี่ที่ร้านขายการ์ตูนเค้าบอกผมมาแบบนี้อ่ะ เมื่อวานไปหิ้วเรื่องเซอไวเวิลกับไอ้เรย์มา มีดีเกร์เล่ม13แล้วก็ไลฟ์เล่ม7 เบ็ดเสร็จเมื่อวานผมต้องแบกหนังสือการ์ตูนกลับบ้านเล่มหนาๆทั้งหมด 20เล่ม + โนตบุคหนักสองกิโลอีก1เครื่อง เหอๆ เกือบเอาชีวิตมาไม่รอด แต่ด้วยความอยากอ่าน ไอแคนดู คุคุ พี่ที่ร้านการ์ตูนบอกว่าถ้าจะมาตามเก็บ BLEACH ไม่มีแล้ว(อ๊ากกกก!!!) เพราะพี่เค้าไปรับที่สำนักพิมพ์มาสองรอบ ตอนนี้หนังสือมีไม่ครบเลย ขายดีมาก เหลือแต่เป็นเศษที่ไม่ได้เรียงตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มจบ คนที่ไม่ได้เก็บไว้ทุกเล่มก็คงต้องซวยไปเพราะต่อไปอาจจะหาซื้อยากหน่อย (ซึงผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน งื้อๆ) อันที่จริงที่จะเอามาแผล่มเนี่ย เรื่องของเรื่องคือเพลง D-tecnoLife ซึ่งเปิดOpของอนิเมะเรื่องนี้ก็เป็นเพลงของ UVER คับผม ฮิ๊วววว ใครเคยดูคงคุ้นหู เพลงเท่ห์มากเลยใช่มั๊ยล่ะ

ความเป็นจริงอันแสนโหดร้าย!!! ตะแล่ดแตดแต๋หาเรื่องเสียเงินในโรงเรียนอยู่นานในที่สุดก็ไปเจอะกับเรื่องนี้เข้า "Belive" ตอนที่เห็นเขียนว่าเป็น D.Grey-Man ผมก็รีบถลุงตังในธนาคารโรงเรียนออกมาอย่างไม่คิดชีวิต เห็นปกแล้วล่ะว่ามันเป้นราวี่คันดะ ถึงลักธิผมมันจะราวี่อเลนก้เอาฟ่ะ ยังไงก็มีพี่วี่ล่ะน่า รีบเสียตังช่วงชิงมาเป็นสมบัติส่วนตัวอย่างไม่คิดชีวิต ตะลึงตึงโป๊ะ!!!


เห็นแบบนี้ป๊าป อ๊ากกกก วี่-ยูแน่ๆๆ หวีดร้องเยี่ยงหมาบ้าไปอีกหนึ่งรอบ อ่านไปอ่านมาชักทะแม่งๆ ทำไมพี่วี่มันดูอ่อนหวานหยวบยาบจังว่ะ แทบอีตาดะก็มองพี่วี่ด้วยสายตาปลาะหลาดๆชอบกล....แล้วในที่สุด ความหวาดกลัวก็เริ่มก่อกุมเข้าที่จิตใจ สิ่งที่ไม่อยากให้เป็นจริงในที่สุดมันก็บังเกิด
 ...

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!! คันดะxราวี่ ม๊าย!!!!!อีตายู๊ ออกไปจากเรือนร่างเปลือยเปล่าของวี่เค้าเดี๋ยวนี้น๊า ย๊ากกกกกก โฮๆๆ ในที่สุดเล่มนี้เมนหลักก็คือ คันดะ-ราวี่ ไม่ใช่ ราวี่-คันดะอย่างที่เข้าใจ พอกันที ต่อไปนี้จะไม่ซื้อแบบไม่รอบครอบอีกต่อไปแล้ว ฮือๆ ราวี่ผมรับได้แค่ทีกี้เท่านั้นแหล่ะ ไม่มีที่พอให้คันดะหรอกเฟ้ย!!! โกรธๆๆ แง่งๆๆ เอาเงินผมคืนมาน๊า ไม่เอาคูนี้ อ๊าก!!!!!!!!!

ภาพไม่ทันได้เซนเซอร์ ลืม ไดวันนี้ติด ฉ.ฉิ่งมั๊ยหนอ - -* เอาเหอะน่า ภาพนิดเดียว มองข้ามๆไปแล้วกัน ไม่ก็ทำเป็นมองไม่เห็นล่ะกันเนะ...ช่วงนี้ถ้าไม่นับอนิเมะก้กำลังคลั่งสายโชตะมากมาย ใครก็ได้เอาเด็กมาเซ่นผมที เด็กๆ เสียงเด็กๆ อร๊างๆ~~~ 

 

เจ้าของไดอารี่นี้รักสันโดษและโลกส่วนตัวสูง 

ดังนั้นจึงไม่นิยมตอบกลับใครและไม่ค่อยต้องการให้ใครมาคอมเม้น เพื่อความสบายใจ หากคุณเม้นเผื่อหวังผล กรุณาวางมือแล้วจากไปเสียเถอะครับ ตัดฉับจบแบบขี้เกลียด...ไดวันนี้พล่ามเท่านี้ล่ะกัน

Photobucket

♡Crazy

เหอๆ กว่าจะล็อคอินเข้า