เพลงไดวันนี้ก็ ฉ.ฉิ่ง ทำนองน่ารักฟังได้ แต่อย่าฟังความหมาย มันอันตราย เสื่อมดีแท้

(แต่น่าร๊ากกก) กว่าจะหาๆได้ เลือกตาแทบกระเด็น

หัวข้อวันนี้คือ "やらないか?"

มันคือโปรเจคทอร์คตอนคุยเอ็ม "ประโยคนี้ไม่มีวันตาย" <<<(เหมือนชื่อหนังฮ่องกงนะ = =")

มันจะยังคงเล่นได้ตลอดไปและทุกสถาณการณ์

cradit lelouch pic ：　Unknows =w=?

เอาก๊า!!!!! (ช่วยล้วงมั๊ยก๊า!!?!!!)

และในประโยคเดียวกัน ผู้พูดคนเดียวกัน....

/me ล้มโตะ (ม๊ายยยยยยยยยยยย =[]=!~!!!!!!!)

มันไปได้เรื่อยๆ  555555555+

ลู่ พ่อขอโทษที่ทำแกเสื่อม แต่แค่นี้คงไม่สะเทือน เพราะแกมันเสื่อมมาเยอะแล้ว (ชิมิ)

งั้นขอเสื่อม(ขวัญใจแม่ยก)อีกซักใบ

เกียซวายจะครองโลกก ฮุยฮา 「สาคูเอสเอ็ม= =?」 รอไอซีทีมาเล่น??

 ไม่โป๊นะโว้ย!!!  ผู้ชายทั้งคู่(ก็วายนี่หว่า =x=) เสื้อผ้าก็อยู่ครบ(แน่เร๊อ= =")

ขอนอกท็อปปิคด้วยการโคแต่ไม่สปอยสำหรับคนที่ไม่เค๊ยย ไม่เคยจะแยแสการ์ตูนที่น่าจะเป็นญาติซักฝ่ายกับอีวาหรือกันดั้ม ถึงจะมีกุเลนลูกแม่และแลนสลอน(- -*) ออกมาโชว์พาวรวมถึงบลาๆไม่ขาดสาย หากทว่าบทบาทที่แท้จริงอยู่ที่การประชันหล่อ(เอิ่ม...ไม่ใช่)

การหักเหลี่ยมเฉือนคมของตัวละครต่างหากล่ะที่น่าสนใจ

หลายสาเหตุที่ทำให้คุณสมควรจะดูอนิเมชั่นเรื่องนี้

 Code Geass: Lelouch of the Rebellion

1.เพราะลูลชหล่อมาก

2. เพราะลูลูชหล่อโคดๆ

3. เพราะลูลูชหล่อฉิบหาย

และ 4. เพราะลู่ลูชหล่อขั้นเทพ (ไม่ใช่แหล่ะ = =")

อันที่จริงคือมันเป็นผลงานการวาดของแคลมป์ ถ้าคุณชอบเนื้อนม (แต่ไม่มีไข่) สมควรดูเป็นอย่างยิ่ง ผู้หญิงเอ๊กเซกกุซี่แต่ผู้ชายไร้ดุ้น(กรูพิมพ์อะไรของกรูเนี่ย-*-)

และถ้าคุณคิดจะดูด้วยเหตุผลจากข้อแรก ขอให้คุณทำใจ เพราะ......ไม่สปอย ไปดูเอง

เหตุผลขั้นต้นข้อสองที่ไม่เกี่ยวกับลู่หล่อคือมันเป็นผลงานการวาดของเปล่าป้าCLAMP หญิงชรา(เรอะ?) ทั้งสี่ที่มีลายเส้นสวยขั้นเทพ เค้าเหล่านั้นจะเปิดโลกแห่งจินตการของสาวายให้โลดแล่นกระจาย (แม้นี่จะไม่ใช่อนิเมะสายวายเลยก็ตาม)

นอกเหนือจากสองขั้นต้น หากคุณนิยมในสาย ซิสค่อน บราค่อน โชตะ โลลิค่อน โมเอะ เฮนไต

ยูริ หรือแม้กระทั่งขอบโต๊ะ(มาไง?) ขอให้จงดูซะ

เหตุผลต้นข้อสาม เพราะมันเป็นอนิเมะชั่นที่กวาดรางวัลมากมายหลายสาขา

ไม่ว่าจะเป็นอนิเมะยอดเยี่ยม ตัวละครยอดนิยม และบลาๆมากมายสาธยายไม่หมด

ความดังของโคดกีอัส โคดเกียซ โคตรเกรียน จะเรียกอะไรก็เอาเถอะ ลามปามไปถึงผลิตภัณท์มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเกมส์ออนไลน์(ปังย่า) โนตบุค ผ้าห่ม ผ้าขนหนู แก้วน้ำ กระเป๋า

หรือแม้แต่กระทั่งกล่องพิซซ่า = ="

เหตุผลข้อสุดทั้ย คือมันเป็นอนิเมชั่นของน้ำยาล้างจาน

ดังนั้นทุกจุดในเรื่อง จึงมีเปลี่ยนแปรผันได้ตลอดเวลา

(แม้กระทั่งตอนจบ ที่ทำเอาเหล่าคออนิเมะเถียงกันจนเกือบเกิดสงคราม)

ดังนั้น

Lelouch Vi Britania ขอสั่งให้พวกเจ้าไปหามาดูซะ!!!

เชื่อผมเถิดจะเกิดผล หากคุณเป็นคอการ์ตูนอีกคนที่ไม่อยากจะพลาดงานดีๆไป เหตุผลที่โค เพราะตอนนี้ของไทยออกดีวีดีและซีดีมาแล้ว พักใหญ่ๆ แต่รู้สึกยังไม่ถึงภาค R2 มั้ง(ไม่แน่ใจ)

แต่ถ้าเทียบกับเรื่องกระบวนการทางลิขสิทธิ์นี่ก็ถือว่าเร็วใช้ได้เลยทีเดียว

แต่ก็ยังเจอเด็กในบอร์ดมาถามว่า Code Geass คืออะไร ปุแหง่ว 　＝="

(เกือบจะตอบกลับไป มันคืพลังที่ทำให้ผู้ชายหันมาชอบไม้ป่าเดียวกันไงลูก กร๊าซ!!~!)

ข้อย้ำอีกครั้งว่านี่ไม่ใช่การ์ตูนวายแต่อย่างใด (แม้ว่าแม่ยกสายวายจะติดกันตรึมก็ตามที)

อะไรคือเหตุผลที่ทำให้　Code Geass โด่งดังถึงขนาดนี้...คงต้องไปหามาดูกันเอง

**บทความข้างต้นโดยเฉพาะความหล่อของลูลูช เป็นเพียงความเห็นส่วนบุคคลของผมเท่านั้น**

ขอโคอีกนิดด้วยความลำเอียงส่วนตัวที่บดบังตาสุกหลุดออกไปนอกสายตา

ชื่อของหนุ่มน้อยรูปร่างอ้อนแอ้นอรชอนเอวบ๊างบางราวกับจะหักกลางลำคือ ชิโร่ คามุอิ

(ไม่ใช่ล่ะ-*-)

ลูลูช วี บริททาเนีย ผู้มีลีลาอ่อยแรดถูกใจแม่ยกคนนี้ล่ะคือพระเอกของเรื่อง

นอกจากอนิเมชั่นอันแสนยอดเยี่ยมอย่างลงตัว เพลงประกอบโคดจะเพราะ

หรือแม้กระทั่งเนื้อเรื่องที่เข้มข้นเผ็ดมันแม้กระทั่งฉากเสียน้ำตา

คุณจะได้พบกับท่าไม้ตายใหม่ในตำนานไม่ว่าจะเป็นสาคูสปินหรือแม้แต่ลู่จั๊มป์

(มันคือจุดขายด้วยเรอะ = ="??)

แน่นอน..ว่าหมายรวมถึงเอวเล็กที่บิดงอรวมถึงท่าหักนิ้วก้อยที่มนุษย์น้อยคนนักจะทำได้

(แต่อีลู่มันทำได้!!!!!)

ลูลูชพระอกของเรื่องจะทำให้คุณลืมผู้กอบกู้ในแบบเดิมๆไปจนสิ้นด้วยความเซ็กซี่เย้ายวนอันแสนเชิญชวนให้แม่ยกคลั่ง สวยสง่าทุกท่วงท่าเยี่ยงราชินี = ="

ขอย้ำอีกครั้งว่านี่ไม่ใช่อนิเมะวาย แม้จะมีรังสีม่วงอำมหิตแพร่กระจายออกมาเป็นวงกว้างก็ตาม

เนื้อเรื่องเป็นแนวผู้ใหญ่ เข้มข้นแตกหัก ซับซ้อน ซ่อนเงื่อนและเพื่อนทรยยศ = ="

ถ้าไม่ชอบแนวนี้ก็อย่าไปดูเลย เสียเวลา(อ้าว = =")

โคแบบสาใจ ใครสนใจก็ลองไปส่องหามาครอบครองแล้วกัน

จนท็อปปิควันนี้ด้วย

"やらないか?"

[ทำไมต้องสีม่วง??????]

อีกซักที (โฮกกกกกกก =[]=!!!!!~!!!)

เล่นบอร์ดต่อ หุยฮา～～

เข้าไปดูเว็บไหนๆ ก็ Sold out ชิ -*-

จะปกติพันสองหรือเว็บปั่นพันหกแม่งก็ยังโซลเอ้า กร๊าซ!!!~!!

เออ ผิดเองที่อยากได้ช้าไป (มาก = =")

ไปเดินส่องสะพานเหล็กยามนี้ จะยังมีเหลืออยู่ให้ตรูมั๊ยหนอ = ="

ผิดหรือที่อยากเอาลู่มาทำบัดสีในคอลเล็คชั่นส่วนตัว ซิกๆ T^T

สะพานเหล็กความหวังสุดท้าย หาไม่ได้กรูลาบวช!!!

ไอ้หอกหัก!!!!

เมิงเป็นผู้ชายแน่เร๊อะอีนังโร่!!!~!!

หน้าจะแบ๊วไปไหน กางเกงจะสั้นไปไหน ดุ้นเมิงหายไปหน๊าย!!!~!!!

โชตะกระจายไปแล้ว ไอ้ผ้าขี้ริ้ว!!!~! (แต่....ชอบง่า=..=)

อยากฟัดผ้าขี้ริ้ววุ้ย งั่มๆ แง่มๆๆ

โชตะบันไซ!!!~!!

สังเกตมือลู่ คันหรือไร (???) ให้โร่ช่วงล้วงแคะแกะและเกามั๊ยเคอะ คุคุคุ

แรดทุกท่วงท่าจริงๆที่รักกรู-*-

เหอๆ รูปนี้100เอาไปสองร้อย กับไอ้ลู่มันต้องSMนวลน้อง

มัดเข้าไป เทียนลนไฟ แส้ฟาดใส่ เอาแบบไม่ยั้ง!!!

รักลู่หลงโร่ โชตะค่อนจงเจริญ กริ๊วววว (กุเปนไรของกุเนี่ย-*-)

ปิดท้าย...ไม่ดูไม่เก็ต

อนุสาวรีย์ลู่จั๊มป์ ( = ="????)

เห็นตอนแรกอยากจะหัวเราะให้บริททาเนียแตก(หา???)

ว่าแต่ว่าตกลงไม่มีสาคูสปินอนุสรณ์บ้างเรอะ - -*

(อย่ามีน่ะดีแล้ว พักนี้ดูMAD สาคูสปินจนตาลาย-*-)

สุดท้าย(จิงๆ)

เกิดมาไม่เคยเล่นปังย่า และไม่คิดจะเล่นด้วย

แต่ถ้าแพทนี้เข้าไทย....คงต้องเล่นสินะ = ="

แค่ในอนิเมะยังแรดแตกขนาดนั้น แล้วในเกมส์ออนไลน์นังลู่(ในคราบเซโร่)

จะแรดขนาดไหน???

เหอะๆ....ไม่อยากจะคิด

นอนดีกว่า = =

จนปัญญาจะหาแล้ว!!!!!

**เครดิตภาพไม่ทราบอ่ะฮัป ขอโทษด้วย ***

สนใจจะขายติดต่อด่วน ราคาเท่าไหร่ก็ได้ครับ สุดปัญญาจะหามาครอบครองจริงๆ

089-0142467 : tanukiji@hotmail.com

****************************************************************

EDIT ซักนิด

ขณะนั่งวาดรูปอยู่อย่างปกติ...อยู่ๆก็...

เหม็นเบื่ออีสุขึ้นมากกระทันหัน เลยหยุดทำซะงั้น กรรม = ="

ดองเน่าอยู่นั่น..แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จล่ะนี้ พรุ่งนี้จะเสร็จมั๊ย- -*

เบื่อสุ เอาหน้าไปไกลๆ -*-

(แล้วเมิงจะวาดผมหาพระแสงอะไรล่ะว่ะครับ!!<< เสียงพร่ำจากสุซาคุ)

นั่นสิน่ะ....แล้วกรูจะวาดเมิงทำไมล่ะเนี่ย...

ปุแหง่ว = =" 

******************************************************

ดิทๆๆ 18/11/09

เสร็จแว้วววววววว!!~!

เสร็จไปแบบเบลอๆ ลืมแก้ไหล่นังลู่อีกตะหาก = =" ทำไปเหม็นเบื่อีสุไป

(เมิงจะอะไรกับผมนักหนาว่ะครับ-*-  << สุซาคุ)

ขออีกนิด อันนี้แอบไปเจอมา

ไอ้ตอแหล!!!!! ดาบมุยไม่ใช่เรอะ!!!!~!!!

ด่าแล้วจากไปอย่างเงียบๆ ปุแหง่ว~ =..="

*****************************************************

12/11/08

อ๊ากกกกกกกกกก!!!!~!!!

ในที่สุด....ในที่สุด....และในที่สุดปกโดกรูก็เสร็จแล้วว้อย ก๊ากก ฮะฮ่าๆๆๆ

ดองมาเป็นชาติ ว่าวาดคู่ไหนดีน๊า!!~! 5927 6927 8059 บลาๆ

สุดท้าย...ได้ลูลูชกะโรโร่...ข้ามเรื่อง 555555555+

วาดไม่ถึงยี่สิบนาที แต่ลงสีแม่งปาเข้าไปหลายชั่วโมง - -* นี่เป็นการลงสีครั้งแรกในชีวิต จึงกินเวลาเข้าไปครึ่งค่อนวัน ขนาดมันไม่มีสีอะไรเลยนะ-*- ยากฉิบหาย คนอื่นเค้าทำยังไงฟ่ะ สอนเทคนิคทีเหอะ นี่ทำแบบงูๆปลาๆมาก แง่งง!!~! ตอนนี้เริ่มคิดแล้วว่าCLAMP ไม่ใช่คน วาดรูปเก่งฟ้าประทานอะไรจะขนาดนั้น(ฟ่ะ) มันจะเป็นโดจินเล่มแรกในชีวิตที่สำเร็จ(หรือไม่) ต้องรอติดตามกันต่อไป  เพราะปกหลังผมยังมะได้วาด อันเนื่องมาจากลังเลปกหน้าอยู่ - -*

ส่วนตัวชอบปกนี้ แต่ว่าเนื้อในมันเจือกน่ารักกุ๊งกิ๋ง รึจะต้องเปลี่ยนเนื้อเรื่องงตามปก(บ้าน่า = =") แล้วก็ไม่รู้จะให้นังลู่มันใช้กีอัสทำไม แค่อยากวาดแบบไร้เหตุผล-*- ถ้าเอานี้เป็นปกหน้า ปกหลังก็จะเป็นน้องโร่ใช้กีอัสเหมือนกัน (เพื่ออะไร = ="?)

ชอบปกบน แต่คิดว่าจะใช้ปกนี้ เหตุผลเพราะหน้านังลู่ไม่โหด จบเคอะ - -*

มันว่างๆยังไงไม่รู้เนาะ - -* สงสัยต้องเรียกอาร์ทตัวแม่มาช่วยต่อเติม เอิ๊กๆ

ตอนแรกกะจะเป็นอีสุกับลู่ตามกระแสโลกอ่ะแหล่ะ

แต่แบบแม่ไม่ปลื้มสุ แอบเคืองอีสุกะทันหัน หลงชะนีจนลืมเมีย(หืม ??)

ดังนั้น...ลู่จึงโดนน้องโร่คาบไปแด๊กตามกติกาสากลโลก เอิ๊กๆ

ว่าแต่ว่า....ผมยังม่ะได้วาดน้องโร่เลย

...ปะแหง่ว....

น้องโร่ตาย โหดร้ายและช่างไม่ยุติธรรม

ป้าแคลมป์บ้า พรากเทวดาตัวๆน้อยของผมไปจนได้ ฮึกๆ T^T

จบเรื่องโด อันที่จริงอยากแพล่มเยอะ แต่ขี้เกียด ไว้มีอารมณ์พ่อจะมาโฮกให้ยาวเป็นหางว่าว เอิ๊ก

วันที่ 19 นอกจะเป็นวันครบรอบสามปีที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน(แง่ะ - -*)

ก็จะเป็นวันเกิดของป๋มด้วย วันเกิดปีนี้ มีของที่อยากจะได้....โอนลี่วัน....

ผมจะเอาตัวเน้!!!~!!

เอารุ่นนี้ด้วย รุ่นต่อเติมไม่เอา ผมจะเอา ผมจะอ๊าวววววววววววว!!!

รอบุพการีก่อน ถ้าไม่ได้ค่อยควักตังเอง = ="

ต่อปาย...โคดกีอัสซับนรกโคด

CodeGeass Lelouch of the Rebellion

ถอดรหัสเนตรราชันย์ ลูลูซปฏิวัติล้างเผ่าพันธ์ชะนี(หา? = =")

(เอิ่ม...ชื่อยาวไปไหน) ตอนนี้ดอง ยังมะเสร็จ เอิ๊กๆ

สปอยมั่วพาทนิดๆแบบซับนรกภาคปฏิวัติล้างพันธ์ชะนี (= =")

อ่ะเอิ๊กกกก โรโร่ชนะเลิศ 55555+

เทวดาตัวน้อยๆของผม น่ารักที่สุดเลยโรโร่คุง เดี๋ยวเสร็จแล้วค่อยปล่อย ตอนนี้ดอง ขี้เกียด

 คืนนี้จะวาดปกหลังน้องโร่ะล่ะ....น่ารักจังเลยน๊า!!~!!

...หลง....

 โฮกกกกกกกกกกก

(เล่นผีผ้าห่มกันด้วย!! อิ๊งอร๊างง=////=)

 ไว้อาลัยกับการจากไปของนังลูชและน้องโล่ เทพบุตรในดวงใจและเทวดาตัวน้อยๆของผม 

ไม่น่าตายเล๊ยยย ป้าแคลมป์บ้า ง๊าก!!!~!!! รักโรโร่ กระซิกๆ T^T

งืด~~งานเก่า ของเน่า ขี้เกียดแล้ว ปุแหง่ว~~

EDIT ตรงนี้ล่ะว่ะ

ตรงนี้เป็นส่วนสปอย ใครตามแผ่นหรือตามเก็บอยู่

ไม่ต้องอ่านนะ เดี๋ยวตอนดูจะเสียอรรถส

ในที่สุดก็ดูโคดกีอัสทั้ง 50 ตอน ครบสองรอบจนได้ โฮๆๆๆๆ ป้าๆแคลมป์ยังคงคอนเซปเดิมเป๊ะ ผลงานของเหล่าป้าๆ ถ้านางเอกๆไม่ตายพระเอกก็ต้องตาย  และถ้าพระเอกยังไม่ตายก็ต้องเพื่อนพระเอกตาย-*- ถ้าเป็นกรณที่พระเอกหรือเพื่อนพระเอกตาย ไม่ใครคนใดคนหนึ่งก็ต้องฆ่ากันเอง -*- ห้วย!! ป้าแกมีอาการทางจิตรึป่าวกันว่ะเนี่ย กะอยู่แล้วววเชียว แง่งงง!! แต่ตอนจบของเรื่องพลิกนิดนึง คิดอยู่แล้วว่าลู่ต้องตาย(โฮๆๆ) แต่ไม่คิดว่าจะตายด้วยวิธีนี้ = ="

ประมวลฉากเสียน้ำตาในเรื่องนี้ มีอยู่สองฉาก หงืดๆๆ

ฉากน้องโร่ช่วยนังลู่ออกมาจากภาคีอัศวินดำ

(สปอยหนักโหลดโหดนะจะบอกให้  เตือนแล้ว)

(CodeGeass Lelouch of the Rebellion R2 Part 19)

รีดูเฉพาะตอนนี้ไปเจ็ดแปดรอบ น้ำตาไหลทุกรอบ ใครดูแล้วไม่เศร้าผมไม่รู้แต่ผมโคดจะเศร้า

เป็นฉากที่ลูลูชพึ่งเสียนานารี่ไปจนเกือบเสียสติ ก็เลยพูดความจริงทุกอย่างออกมาหมด

(เป็นครั้งแรกในเรื่อง ที่นั่งดูอยู่แล้วอยากกระชากหัวนังลู่โขกฝาผนังแรงๆ=*=)

แกคิดว่าตัวเองจะมาแทนที่นานารี่ได้รึงไง!! แกมันไอ้ตัวปลอม!!!

พี่....ครับ...

แกยังไม่รู้อ่ะไรสินะ ชั้นเกลียดแก!!! เกลียดที่สุด!! (เพราะฆ่าเมียเมิงสินะ-*-)

ชั้นพยายามจะฆ่าแกตั้งหลายครั้ง!!! แค่ยังไม่สบโอกาสเท่านั้น!!!

(มึงมาต่อยกะกรุเลยม่ะไอ้ลู่!!)

ออกไป!!! แล้วไม่ต้องเสนอหน้ามาให้เห็นอีก!!!

จบที่หน้าน้องโร่ช็อคสุดขีด แล้วตัดไปตอนที่ลูลูชโดนล่อไปชั้นสี่เพื่อจะเอาไปยิงทิ้งโทษฐานที่หลอกหลวงทุกคนในภาคี

ทุกคนรู้เรื่องที่ลูลูชหลอกใช้รวมถึงเรื่องอีกัส ลูลูชไม่มีทางหนี...

....แต่วินาทีที่ลูลูชกำลังจะถูกยิงนั้นเอง....

ไม่เป็นไรนะครับ พี่?

ระ....โรโร่? (ไม่ต้องมาทำหน้าตกใจ ไอ้ลู่ควายกระบือ-*-)

พี่น่ะ....ผมจะเป็นคนปกป้องเอง (ถึงตอนนี้ กรุเริ่มนั่งน้ำตาปริ่มๆ = =)

แล้วน้องโร่ยอดกตัญญูก็ใช้กีอัสพานังลู่บินหนีออกมา แต่ก็ยังไม่วายถูกตามล่าอยู่ดี

หยุดเถอะ!! พอได้แล้ว โรโร่!!  ชั้นไม่มีเหตุผลจะมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว!!

(นังลู่เริ่มหมดหวัง กรูจะตายให้ได้ แต่เสียใจ เมิงงต้องอยู่อีกหลายตอน-*-)

ตัดมาในชินคิโร่ว ระบบสมบูรณ์ของหุ่นยนต์ที่ยากเกินไป น้องโร่เลยยิ้มบางๆแล้วก็พูดว่า

"เก่งจริงๆ....พี่ชายของผม" (ถึงตอนนี้ น้ำตาเริ่มจะไหลล่ะ = =)

แล้วน้องโร่ก็กระหน่ำใช้กีอัสเพียงเพราะว่าจะได้ช่วยลูลูชให้รอดปลอดภัย

ผมไม่มีทางปล่อยให้พี่ตาย....เด็ดขาด!!!

ใช้กีอัสรัศมีวงกว้างขนาดนี้ โรโร่ ถ้าเป็นแบบนี้หัวใจของนายจะรับไม่ไหวนะ!!

(ชินคิโร่วถูกโจมตีอย่างแรงจนร็อคเก็ต ของขวัญชิ้นเดียวโรโร่ได้จากลูลูชก็กระเด็นตกไปที่ปลายเท้า)

ถึงตรงนี้ดนตรีเริ่มขึ้น...น้ำตาเริ่มซึมและพร้อมหยดลงทุกเวลา )

ลูลูช : พอได้แล้วโรโร่...ชั้นน่ะไม่ไหวแล้ว (มันเลิกแทนตัวว่าพี่ไปโดยปริยาย ไอ้ลู่เช่!!!)

โรโร่ : ไม่ได้นะครับ...พี่...

(แล้วโรโร่ก็กระหน่ำใช้กีอัสอีกครั้งโดยไม่ฟังเสียงห้ามจากอีลุ่ที่นั่งอยู่ข้างๆ (ชิ-*-)

ทุกครั้งที่ใช้กีอัส สิ่งมีชีวิตจะหยุดนิ่งชั่วขณะ ลูลูชจึงไม่ได้ยินประโยคที่โรโร่พูดออกมา

(ประโยคสีแดง คือประโยคที่ลูลูชไม่ได้ยิน เพราะกำลังถูกกีอัสครอบคลุม)

ผมน่ะ เป็นแค่เครื่องมือของใครซักคนมาตลอด ผมเคยเป็นเครื่องมือของภาคี

พอได้แล้ว!!! โรโร่ เพื่อคนอย่างชั้นแล้ว...

ทำไม...นายถึงต้องมาช่วยชั้น!!!  ชั้นเป็นแค่คนที่หลอกใช้!!

....แล้วผม ก็มาเป็นเครื่องมือของพี่....

ใช่แล้ว...บางทีสุดท้ายแล้ว ผมอาจจะเป็นแค่เครื่องมือของพี่...

(น้องโร่เริ่มคิดถึงวันหวานยังหวานอยู่ สมัยที่โดนไอ้ลูลูชหลอกใช้)

แต่ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันนั้น เป็นสิ่งที่แท้จริง

(ถึงตรงนี้ น้ำตาหยดแหม่ะๆ ดูไปร้องไห้ไปอย่างสมบูรณ์)

ขอบคุณ...สำหรับความทรงจำครับ.....ในที่สุด....ผม...ก็ได้เป็นมนุษย์

(ถึงตอนนี้ ผมปล่อยโฮอย่างสุดจะกลั้น ก็น้ำตาไหลล่ะน่ะ - -*)

พอได้แล้ว!!! อย่าใช้กีอัสนะ!!!  อยากตายรึไง!!! (สำนึกผิดล่ะสิมึง-*-)

เพราะงั้นตอนนี้...ผมน่ะ....ไม่ใช่เครื่องมือ!!!

เพราะนี่...คือ...ปณิธานของผมเอง!!!

แล้วชินคิโร่วก็ลงจอดอย่างปลอดภัย

ด้วยพลังกีอัสของโรโร่ จึงพาลูลูชหนีออกมาได้อย่างสำเร็จ

 โรโร่ ทำไมนายถึงช่วยชั้น (เพราะรักไงโว้ยย ไอ้ฟาย!!!) ชั้น...หลอกใช้นาย...

พี่น่ะ....โกหก (น้ำตาไหลนองล่ะตอนนี้)

โกหก....ใช่มั๊ย?....ที่บอกว่าอยากจะฆ่าผม...ที่บอก....ว่าเกลียดผม...

ใช่แล้ว....นาย...มองชั้นออก...สมกับเป็นน้องชายของชั้นจริงๆ (ไอ้ตอแหล!!)

...ว่า...แล้ว.....ผมน่ะ...รู้ทุกอย่าง...

....เกี่ยวกับ....พี่...

(โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

อืม....ใช่แล้วล่ะ

พี่น่ะ....โกหกนายนะ

(โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ )

ขอบใจนะ....โรโร่ 

โฮๆๆ อยากจะร้องไห้ให้บ้านแตก แล้วน้องโร่โร่ก็หลับไปตลอดกาลอย่างมีความสุข โดยที่ยังคงเชื่อว่า ลูลูชยังคงรักและเห็นเค้าเป็นน้องชายตลอดมา (น่าสงสารเกินไปแล้ว!!~!!)

ให้ไปดูอีกรอบ คาดว่าน้ำตาก็ยังคงไหลอีกหลายรอบ ประทับใจมาก สงสารน้องมาก  อันเนื่องมาจากชอบน้องโร่มากและไม่คิดว่าน้องจะตาย = =" ตอนแรกคิดว่าถ้าน้องโร่จะตาย อีลู่มันคงเป็นคนฆ่า ผิดคาดอย่างแรง = =" ที่ชอบที่สุดก็คือเวลาที่น้องพูดกับตัวเอง น้องไม่ได้เรียกลู่ว่า "โอนี่ซัง"

แต่น้องจะเรียกว่า "โบคุโนะโอนี่ซัง"

เป็นคำสั้นๆที่สื่อทุกอย่างได้หมดเลย น้องมีลู่คนเดียว น้องรักลู่คนเดียว ที่ทำทุกอย่างๆไม่ว่าจะฆ่าคนหรือฆ่าใคร...ก็เพื่อลู่คนเดียว.. ยิ่งตอนที่น้องใช้กีอัสครั้งสุดท้ายเพื่อช่วยลู่ แล้วน้องก็พูดๆทุกอย่างออกมาโดยที่นังลู่ไม่อาจได้ยินอ่ะ โอ๊ยยยย น้ำตาไหลพรากๆ โฮๆๆๆ น้องโร่ของพ่อ โฮๆๆๆๆ ถ้าตอนจบลู่เสียน้ำตาให้น้องโล่จะประทับใจมากกว่านี้อีกเยอะ แต่อย่างว่าล่ะน่ะ อีลู่มันเกลียด-*- ก็ยังดีที่ลู่มันยังสำนึกผิด อย่างน้อยก็รู้สึกสงสาร แล้วก็ยอมรับน้องโร่เป็นน้องด้วยใจจริง

ประโยคสุดท้ายในตัวอย่างตอนที่ยี่สิบที่ลู่พูดประมาณว่า

"นายไม่ใช่น้องชายของ ลูลูช วี บริทาเนียน แต่นายเป็นน้องชายของ ลูลูช แลมเพอร์รูจ..ใช่มั๊ย"

โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากให้น้องโร่ฟื้นขึ้นมาฟังแล้วค่อยตายไปอีกรอบ (เพื่อ-*-??) ก็ยังดีที่น้องตายโดยที่รับรู้ว่าลู่ยังรักตัวเองเป็นน้องชาย ถึงแม้มันจะเป็นคำโกหกที่น้องโร่ไม่อาจรับรู้ก็ตาม (โฮกก สะเทือนใจโว้ย!!!)

อีกฉาก(ไม่) ประทับใจ-*-

จุดจบของลูลูชจักพรรติเนตรราชันย์  ไม่สปอย ขี้เกียดพิมพ์

แล้วนังลู่ก็ตายไปในสภาพที่หล่อโคดๆแม้เลือดจะท่วมตัว เป็นการตายที่ผิดคาดและเรียกคะแนนสงสารจากเหล่าแม่ยกได้มากโข ฉากนี่แอบจี๊ดๆแบบปริ่มๆ น้ำตาไมได้ไหล (แต่ถ้าจะเอาให้ร้องไห้จะเป็นจะตาย แนะนำให้ดูเรื่อง เอ็ก พลังล้างโลกเดอะมูฟวี่ เรื่องนั้นน่ะร้องไห้เหมือนญาติเสียเลยล่ะ-*-)

ฉากเพื่อนรักแทงกันเองเนี่ยคุ้นๆเนาะอาจารย์CLAMPทั้งหลาย ="=

ลู่ตายได้หล่อมาก หล่อมากจริงๆ = =" คิดว่าลู่ตายแต่ไม่คิดว่าลู่จะเลือกวิธีนี้ และไม่คิดด้วยคนอย่างอีสุจะทำแบบนี้(รายนั้นก็เสียสติเพราะชะนี แง่งง) โหดร้ายไปนิดที่ทุกคนบนโลกเข้าใจว่าลู่ผิด แต่ก็ยังดีที่ให้นานารี่ได้รู้ความจริงว่าพี่ตัวเองไม่ใช่คนเลว อ้อ มีคาเรนอีกคนนี่เนาะ - -*จะว่าตายก็ไม่เชิง ตอนจบทิ้งเป็นปริศนานิดๆเกี่ยวกับคนขับรถขนฟาง เคยเห็นพวกMADทำออกมาซะเนียน แต่ในความเป็นจริงกรณีแบบนี้ ลู่ตายไปเลยนะดีที่สุด (จะได้ไปอยู่กับน้องโร่บนสวรรค์ไง หุหุ) หรือนรกดีหว่า ฆ่าคนเป็นเบือด้วยกันขนาดนั้น = =" ส่วนอีสุ เหม็นเบื่อมาตั้งกะหลงนังชะนี เหม็นเบื่อหนักยกกำลังสองตอนใช้ติงเหยียบหัวลู่(ที่รัก) เหม็นเบื่อสุดท้ายคือตอนที่มันแทงลู่ตาย คิดว่ามันน่าจะเสียใจมากกว่านี้ซะอีก-*- แม้ตอนท้ายๆสุจะเท่ห์ขึ้นมาอย่างไม่อาจสาเหตุได้ แต่ในบรรดาหนุ่มๆในคอลเล็กชั่นผมในเรื่องนี้ สุเป็นคนที่ผมชอบน้อยที่สุดเลย ให้ตายสิ ทำไมกันนะ=*=?

ใครบอกพระเอกในการ์ตูนพวกผู้กอบกู้โลกไม่ค่อยตาย แนะนำให้หาผลงานของCLAMP มาดูหรือมาอ่าน ลองมาแนวนี้ทีไร พระเอกนางเอกตายทุกที-*-

*****************************************************

* ทุกวันนี้เหตุผลที่ทำให้อยากวาดรูป นั่นก็เพราะผลงานของเหล่าอาจารย์ CLAMP หรอกนะ

* ไม่ว่าจะเป็นผลงานที่เท่าไหร่ พวกอาจาร์ย์ก็ทำให้ผมประทับใจในลายเส้นอันแสนอลังการรณ์ได้ทุกที

* และก็...ทำให้ผมเสียน้ำตาได้อีกครั้งเช่นกัน = ="

* หลายครั้งที่ดูลู่แล้วให้ความรู้สึกเหมือนดูคามุย = ="

* อยากเห็นผลงานใหม่ของอาจารย์เร็วๆครับ

* ศรัทธานักวาดการ์ตูนกลุ่มนี้ที่สุดเล๊ยยยย (ถึงแม้ว่าแต่ล่ะเรื่องจะโหดร้ายต่อความรู้สึกคนดูเหลือเกินก็ตาม = ="

********************************************************************

หลังจากดองมาล้านปีแสง มายบูมช่วงนี้ (อเกนแอนด์อเกน = =") ซิมขอรับกระผม เอิ๊กๆ อันที่จริงก็บ้าสมานานแล้ว แต่ช่วงนี้บ้าหนักเพราะมีไอ้เรย์เป็นแนวร่วม แต่ถึงกระนั้นก็ยังรักรีบอร์นขาดใจ ว่าแต่ว่าเล่มใหม่ออกอ่ะยังก็ไม่รู้ โฮกๆๆ พรุ่งนี้จะได้กลับบ้านแล้ว พ่อจะไปถลุงการ์ตูนให้เต็มคราบ ย๊ากกก คิดถึงน้องซือ ไอ้ซาดิสฮิบาริซามะ ท่านดีโน่ มุคุรั่ว นังเบีย ยามาโมจ จามาล บลาๆ โดยเฉพาะสโมคกิ้งบอมที่ร๊ากกก อ๊ากกก ร้อยสี่อนิเมะยังไม่ออกเลย โดก็ไม่ได้อัพ แง่ง =[]=!!~!

ว่าจะพูดเรื่องมายบูมนี่หว่า เอิ๊กๆ วันนี้เอาลูกชายมาแนะนำขอรับกระผม กำลังเลี้ยงให้ได้ดิบได้ดีอยู่ รักตายเลยสี่ห้าคนเนี่ย อันที่จริงยังมีอีกหลายครอบครัวในศาสนจักรวองโกเล่ของผม(อันนั้นชื่อหมู่บ้านนะ ฮะๆ) วันนี้ขอแนะนำสองสามครอบครัวก่อนแล้วกัน เริ่มแรกด้วยลูกชายทั้งสองที่ตอนนี้ผมกำลังเห่อมั่กมาก

REN&TEN หล่อชิมิล่ะ ฮ่าๆ เร็นกับเทนเป็นพี่น้องกัน นิสัยเหมือนกัน บลาๆทุกอย่างเหมือนกัน แต่โดยส่วนตัวผมแอบลำเอียงใจให้เทนมากกว่า พักนี้บ้าหนุ่มผิวสีแทน ยิ่งยามได้เห็นซิทแพคที่หน้าท้องนะ โฮกๆๆๆ ฆ่ากันเลยดีกั่ว เอกลักษณ์ของฮีทั้งสองคือต้องแบกกีต้าร์กับแว่นสีแสบบนศรีษะ สองคนนี้ผมพึ่งสร้างเมื่อวานเองนะ เห่อได้ที่ ฮะๆ

หล่อเนอะ (หลงซิมตัวเองซะงั้น กร๊ากกกกก =[]=!!~!!)

กว่าจะจัดท่าให้พวกมันมาถ่ายรูปกันได้งี้แสนลำบากยากเข็น ยังเป็นมือใหม่ในการให้พวกมันโพสอยู่ หวังว่าในอนาคตน้องเทนและน้องเร็นจะเท่ห์สราดมากกว่านี้ อ่ะ ต่อไปเป็นคอลเล็คชั่นส่วนตัวของน้องเร็นและน้องเทน จับถ่ายเมื่อคืนสดๆร้อนๆเช่นกัน โฮกๆ >[]<!!~!

เริ่มด้วยน้องเท็น (รักลูกลำเอียงเห็นๆ = =") หนุ่มผิวเข้มแสนเงียบขรึมผู้มีซิทแพ็คหน้าท้องเป็นเสน่ห์เย้ายวนใจ (โฮกกก กร๊าซชช =[]=!!~!!!)

ต่อไปเป็นนู๋เร็น น้องชายแท้ๆของนู๋เท็น ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าสว่างใสไว้กระชากใจหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในศาสนจักร (เมืองที่ผมสร้างไม่มีสาวๆ เพราะผมไม่เอาผู้หญิง =..=) เท็นกับเร็นเป็นพี่น้องกันแต่ตอนนี้ทั้งสองหนุ่มกำลังรุมแย่งจีบหนุ่มน้อยคนเดียวกันอยู่ เดี๋ยวจะแนะนำเป็นรายต่อไป ตอนนี้ดูคอลเล็คชั่นของนู๋เร็นไปก่อนนะเคอะ

จบครอบครัวที่หนึ่ง ต่อไปเป็นครอบครัวที่สอง ลูกชายตัวน้อยๆของผม หนุ่มวายสายโชตะตัวน้อยๆขวัญใจของหนุ่มๆของทุกคนในศาสนจักร และเนื่องด้วยน้องเป็นวายสายโชตะ น้องจึงมีชื่ออันแสนจะสิ้นคิดว่า "โชตะ" ไม่ต้องบอกสรรพคุณมาก ดูเอาจากชื่อเอง = ="

หนุ่มน้อยผิวขาวที่มีความไร้เดียงสาเป็นเสน่ห์ แม้จะไม่ใช่หนุ่มน้อยแสนสดใสแต่ก็เป็นคนที่น่ารักและมีความเท่ห์ในแบบฉบับของเด็กผู้ชายในคนเดียวกัน (ว่าไปนั่น ฮ่าๆ) น้องโชตะเป็นเด็กกำพร้า (รันทดมั๊ย?) เพราะผมพึ่งฆ่าแม่มันไปเมื่อคืน= =" เหตุเพราะผมต้องการให้บ้านหลังนี้มีเพียงน้องโชตะอาศัพเพียงลำพัง หนุ่มๆในศาสนจักรจะได้เทียวขายขนมจีบน้องได้แบบถนัดถนี่ ฮ่าๆ (ชั่วอีกกรู=..=") คอลเล็คชั่นน้องโชตะ ถ่ายมาได้สักพักล่ะ เพราะน้องคนนี้เลี้ยงมานานพอสมควร

เห็นน้องใสน่ารักและน่าฟัดขนาดนี้ อยากรู้มั๊ยแม่น้องเป็นแบบไหน เมื่อวานชีพึ่งตายไปหมาดๆด้วยน้ำมือผมเอง ขอแนะนำแม่ของน้องโชตะ ชีอีส ....ไรร่า (ภาษาบ้านเรา อีนังไล่ล่า) เบสิคม่ะล่ะ = ="

สาบานอีกครั้งว่าไรร่าเป็นแม่ของน้องโชตะจริงๆ = =" เดิมทีเธอเป็นผู้หญิงที่สวยระดับท็อปคราส แต่ว่าเมื่อวานเธอพึ่งมอดม้วยมรณาไปด้วยเพลิงมัจจุราชที่ผมเป็นคนกระทำ (สั่งมันปิ้งหนมปังแล้วจับไปขังไว้ในที่ไฟไหม้ ตายอนาถ = =") ทุกวันนี้แม้เธอจะตายไปแต่วิญญาณของเธอยังคงล่องลอยอยู่รอบๆตัวบ้านเพื่อดูแลน้องโชตะอยุ่ห่างๆอย่างห่วงๆ = ="

พอเถอะเดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับ มาต้อด้วยคอรบครัวสุดท้ายของวันนี้ ครอบครัวนี้พึ่งเกิดมาเมื่อกลางวันนี้เอง ไม่มีอะไรทำเลยนั่งสร้างฝันขึ้นมาอีกหนึ่ง ฮุๆ ครอบครัว "เคโมะ" โชตะน้อยๆในฝันของหนุ่มๆในศาสนจักร ที่สำคัญคือน้องทั้งสองเป็นฝาแฝดขอรับกระผม (เพิ่มพลังโชตะให้ศาสนจักรได้ดียิ่ง) โฮะๆ

SEITO&YUUTO ฝาแฝดเคโมะโนะผู้น่ารักอันมีนิสัยที่ต่างกันสุดขั่ว (แต่น่ารักทั้งคู่ ผมขอเฟิร์ม >////<!!~!!) หลายคนในหมู่บ้านมองแค่ว่าน้องทั้งสองเป็นโชตะเคโมโนะผู้แสนจะน่ารัก แต่ใครเล่าจะรู้ว่าน้องทั้งสองเป็นทวินเครส (กร๊าซ!!~!!) เผื่อใครไม่เข้าใจ ณ ที่นี้คือ น้องเป็นฝาแฝดที่รักกันเอง อ๊ากกกก โชตะจะครองโลก ฮิ๊วว!!~!!

แนะนำรายบบุคคล ฝาแฝดคนพี่ น้องเซโตะ เคโมะตัวน้อยๆที่มักจะมีใบหน้าบูดบึ้งอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้จะมีนิสัยเงียบขรึมแต่ด้วยความเป็นเด็กที่เดาใจไม่ได้นี่แหล่ะที่เป็นเสน่ห์ดึงดูดให้หนุ่มๆในศาสจักรเข้าหา เซโตะเป็นเด็กเจ้าอารมณ์ โมโหง่าย แต่อ่อนไหวในความรู้สึก(โว๊ววววววว!!~!)

ครอบครัวเคโมะคนน้อง ยูโตะ เคโมโนะน้อยผู้แสนจะไร้เดียงสา บนหน้าใสๆมักมีรอยยิ้มติดอยู่ตลอดเวลา ยูโตะเป็นหนุ่มน้อยน่ารัก จริงใจและเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ความสดใสที่ไม่ได้เสแสร้งจึงทำให้ยูโตะเป็นอีกหนึ่งคนที่ถูกหนุ่มๆในศาสจักรรุมจีบอยู่ตลอดเวลา (อ่ะฮิ๊ว!!~!)

น่ารักมั๊ยล่ะ ลูกๆของผม เล่นกันเป็นงานเป็นการจริงๆจังๆนะเออ ยังมีอีกหลายครอบครัวในศาสจักรวองโกเล่ของผม ไว้วันหลังจะเอาเหล่าลูกชายผู้แสนน่ารักมาอวดอีก อ่ะเอิ๊กๆ อัพคราวหน้าจะเอาครอบครัวรีบอร์นมาให้ยล น้องซือน่ารักที่ซู๊ดดด กร๊าซ =[]=!!~!

::::::::::::::::ไปดีกั่ว เล่นซิมต่อ อ่ะเอิ๊กๆ::::::::::::::::::::

ปอกะลอ อยากอ่านรีบอร์น อยากดูอนิเมะ โฮก =[]=!!~!

นี่เป็นแค่ความเห็นส่วนบุคคล เป็นเรื่องของผม ขออภัยสำหรับใครที่ไม่เห็นด้วย

พอบอกว่าจะไป พวกที่รู้เรื่องก็จะแบบ เฮ้ย มึง ช่วงนี้ยิ่งอันตรายอยู่อย่าพึ่งไปเลยดีกว่า อ่านะ ก็ตอนอันตรายนี่แหล่ะที่น่าไป มันจะได้เห็นไงว่าใครกันแน่ที่ตอแหล เมื่อวานเลยไปหมดแรงข้าวต้มอยู่ที่นั่นแม่งทั้งวัน เหนื่อยแต่ก็มัน ฮะๆ ช่วงเช้าๆบ่ายๆก็ตะเวณไปไหว้ศพคนที่เค้าเสียชีวิตในเหตุปะทะกับตำรวจ อืม...สิ่งแรกที่แปลกใจเลยคือพวงหรีดเยอะกว่าที่คิดไว้(แอบเห็นของกัปตันจักรี พวกที่ห้ามส.ส.ซัมวันขึ้นเครื่องด้วยล่ะ ฮะๆ) แปลกใจกว่านั้นก็พวงหรีดของพวกคนในวงการล่ะมั้ง เยอะกว่าที่คิด ก็ไปงานของพี่โบว์ก่อน แล้วก็ไปของพี่จ๊าบ วัดที่ตั้งศพพี่เค้าใกล้ธรรมเนียบ เลยไปที่หลัง

อันนี้ในงานของพี่จ๊าบ ไม่ได้ไปถ่ายข้างหน้าเพราะว่าคนไหว้อยู่เยอะ คนเยอะมากเลยงานนี้แต่ที่เห็นน้อยๆนี่เพราะว่าส่วนใหญ่นั่งกันตรงที่นั่งที่จัดไว้ให้ด้านนอก ก็เดินดูบอร์ดประวัติผลงานของพี่เค้า ดูแล้วก็สงสารมากๆเลย อยากจะถ่ายรูปที่เค้าแปะเอาไว้มาด้วยแต่คงไม่ดีเพราะภาพแรงมาก ดูแล้วหดหู่ อันที่จริงอยากเอาแปะมันแบบอันเซนเซอร์นี่แหล่ะ เหอะ แต่ก็ไม่ดีกว่า สงสารครอบครัวเค้าจัง ลูกยังเล็กๆอยู่เลย น่ารักซะด้วย อันที่จริงถ่ายงานของพี่โบว์มาด้วย แต่ขอไม่ลงแล้วกัน

พูดถึงพี่โบว์แล้วก็ยั๊วทุกๆครั้งกับเรื่องเฮงซวยที่ได้อ่าน พ่อเมิงเซ่ะผู้หญิงตัวคนเดียวพกระเบิด ตอบปัญหาแบบควายๆ เค้าอายุเท่าไหร่ เออ ถ้าเป็นผู้ชายตัวใหญ่ที่เค้าเป็นอะไรกรูจะไม่พูดซักคำ แก้ตัวงี่เง่า ไร้สมอง ยิ่งพูดยิ่งขุดหลุมฝังตัวเอง =*=

อันนี้ถ่ายช่วงเย็นๆแล้ว สังเกตุป้าคนแก่ๆที่นั่งบนเก้าอี้แกเริ่มควักยาดม ฮ่าๆ เคยไปพันธมิตรครั้งแรกก็เมื่อหลายปีมาแล้ว ช่วงที่พี่เหลี่ยมยังเป็นนายกนั่นแหล่ะเนาะ แต่คราวนั้นคือเอาข้าวไปแจกไรงี้ ไม่ได้นั่งอยู่ไม่ได้อะไร แต่คราวนี้เป็นครั้งแรกมั้งที่ได้ไปแบบจริงๆจังๆ ไปนั่งฟังจนถึงตีหนึ่ง ขออยู่เองเลยด้วย ฮะๆ กลับมาถึงบ้านเกือบตีสอง เมื่อยฉิบหาย-*- แต่ก็นั่นล่ะ มันส์

ก็นั่งฟังๆๆๆ ฟังๆๆกันไป อะไรที่มันไม่เคยฟังก็ฟัง อะไรที่มันไม่เคยดูก็ดู หลายอย่างที่กรูไม่เข้าใจ พวกคลิปก็ดี ภาพก็ดี ทำไมไม่ยักกะเห็นในสื่อ?? คำถามเกิดขึ้นเยอะแยะตอนกรูนั่งดู ทั้งคลิปที่ตำรวจสากเบือ(บางคน ขอย้ำว่า...บางคน) หันมายิ้มใส่กล้องตอนไล่ยิ่งประชาชน ภาพที่ตำรวจหันปืนใส่ประชาชน พอภาพหลุด ก็โบ้ยให้ผีรับ อั่นนั่นไม่ใช่ล่ะ บุคคลที่สาม(ทั้งปี) ปลอมตัวมามั่งล่ะ ปลอมเก่งเนอะเดี๋ยวนี้ พ่อแม่งเป็นโคนันมั้ง-*- เดี๋ยวก็ไม่ใช่ตำรวจ เดี๋ยวก็บลาๆ อ่ะอะ แก้ตัวกันไป ผมจะพยายามเชื่อ แต่ก็นั่นล่ะ ฟังคนนั้นคนนี้พูด แล้วก็มาจึกๆกับตอนที่พี่สเน่ห์ขึ้นเวที

"พวกนักวิจาณ์ก็ดี พวกที่นั่งแต่อยู่หน้าคอมก็ดี พวกที่รู้เพียงแค่ว่า นี่นักการเมืองนะ นี่ม็อบนะ อ่ะ เค้าก่อม็อบไล่นักการเมืองนะ ม็อบสร้างความวุ่นวายนะ บลาๆๆ รู้แค่นี้ รู้เท่านี้ แล้วก็เอาไปเขียนวิพากษณ์วิจารณ์ ใช้คำพูดซะเลิศหรูประชันกันผ่านตัวอักษร แต่ไม่เคยมาเห็น ไม่เคยรู้เบื้องลึก ไม่เคยได้สัมผัส ไม่รู้อะไรเลยซักอย่าง รู้แต่แค่ว่า กรูเขียนเรื่องในกระแส กรูวิพากษณ์สิ่งที่มันอยู่ในกระแส กรูมีแต่ความคิดเห็นดีๆ..แต่กรู...ก็ไม่เคยทำเหี้ยอะไรเลยนอกจากเขียนอวดภูมิความรู้และส่งให้ตัวเองดูดีไปวันๆ"

โอ้ยยยยยย มันโดนใจ 55555555555+ กรูงี้เขย่ามือตบแทบหัก เย้วจนพ่อขำ ผมล่ะหมั่นไส้จริงพวกนักวิชาการอ่ะ เกลียดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วไง  ชอบทำเหมือนฉลาดเหนือคนอื่น อันที่จริงก็เก่งแต่คิดกับพูดเท่านั้นล่ะ อ้อ บอกไว้นิดใครได้รับเงินมั๊ยผมไม่รู้ ไม่กล้าฟันธงในสิ่งที่ผมเองก้ไม่รู้ไม่เห็น แต่บ้านผมและญาติผมที่ไปรวยพอแล้ว ไม่ได้รับเงินค่าจ้างไปแม้แต่บาทเดียว รถที่ขับก็รถของที่บ้าน ค่าน้ำมันก็ไม่มีใครออกให้นะจ๊ะ อันนี้ผมก็ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่ถ้าจะไปทุกวัน เสียดายค่าน้ำมัน = =" แต่ก็นั่นล่ะ เงินพวกพ่อพวกป้าเค้า ไม่ใช่เรื่องของผม ของผมนานๆทีไปก็พอ อีกนิดเมื่อวันที่มีเรื่อง น้าสาวผมก็ไป(คนนี้เป็นเอามาก บ้านช่องไม่ยอมกลับ = =") เป็นกาดอาสาด้วยนะเออ เหอะๆ แล้วขอโทษเหอะ ไม่ได้เข้าข้างโคตรเหง้านะ แต่น้าผมหน้าตาดี ผมยาว ตัวเล็ก แต่เสือกไปเป็นกาดอาสา = =" อันนี้ผมเองก็ไม่เข้าใจ พ่อยังบอกเลยน้าหน่อยมันบ้า มันบู๊ = =" สรุปก็โดนแก๊ซน้ำตาไปด้วย ดีนะที่ไม่เป็นอะไร เกือบได้มรดกแล้วมั๊ยล่ะกรู (ฮ่าๆ)

ผมก็ไม่รู้หรอกนะ ถึงจะได้ฟังข้อมูลเบื้องต้นมาแล้วเกี่ยวกับพวกแก๊ซน้ำตงน้ำตาอะไรนั่น ไม่รู้หรอกว่าใครพกระบงระเบิดห่าเหวอะไรมั๊ย แต่ไม่ว่าคุณจะยิงแก๊ซน้ำตาหรือว่าก๊าซหุงต้ม เข้าใส่ ไม่ว่าอะไรถ้ามีใครตายมันก็เป็นเรื่องที่สมควรจะรับผิดชอบสิ นี่พูดในฐานะประชาชนที่ถูกกระทำนะ..หรือไม่ใช่?? ก็ว่ากันไป....

ของกินระหว่างการอัพได - -* มันคืออะไรใครเรียกถูกมั้ง ผมล่ะช๊อบบชอบแต่ก็ไม่เคยเรียกมันถูก มันถุงล่ะ 5 บาทเอง ฮ่าๆ ถูกมาก มันจะเป็นข้าวตอก(รึเปล่า) เอามาปั้นเป็นก้อนกลมๆ ข้างในมันจะเป็นน้ำเหนียวๆหวานๆ ไม่รู้ว่าโดยรวมมันเรียกอะไร แต่มันอร่อย มันถูกดี ฮะๆ (เหมาะแก่การซื้อกินช่วงสูบแผ่นวายเกมส์วายจริงๆนะเออ = =") อ่ะ กลับเข้าเรื่องต่อ =M=

การไปพันธมิตรครั้งนี้ สอนให้ผมรู้ว่า...

ม็อบ...ไม่ได้มีแต่คนจ้างมา (เพราะที่รู้ๆ กรูไม่ได้ตัง ถ้ามีคนมาให้ คงเสียความรู้สึกหน้าดู) และการอัพไดหน้านี้ ก็ไม่ได้มีใครมาให้ตังกรูเช่นกัน

ม็อบ...ไม่ได้มีแต่ชนชั้นล่าง (เห็นบางคนยังตกใจ คุณหญิงคุณนายก็มี ขับรถมาเองก็มี(บ้านกรู) พวกปกติสามัญชนวัยรุ่นบลาๆ)

ม็อบ...ผู้ชายหล่อ (กร๊ากกกก) ขาวตี๋ใส่แว่นทำเอาโฮกกก เล่นกรูลืมรักชาติไปชั่วขณะ = ="

ม็อบนี้...ดีและสะอาดกว่าที่ผมคิด (ที่ๆผมไปนะ หน้าตึกไทยคู่ฟ้า ที่อื่นผมไม่รู้ เพราะไม่ได้ไป ไม่กล้าฟันธง)

ม็อบ....กับข้าวไม่อร่อยเลย หนมจีนแกงไก่วันนั้น ไม่ได้เรื่อง = =" (แต่ป้าบอกว่า แกงใต้อร่อย..อ้าว เป็นงั้นไป = =")

ม็อบ....มันส์ 5555+( อออกจะแย่ที่พูดอย่างนี้ทั้งๆที่มันเป็นเรื่องของชาติ แต่ก็รู้สึกแบบนี้จริง)

หลายๆอย่างที่พวกที่วันๆเอาแต่รวมกลุ่มวิพากษณ์วิจารณ์เรียกร้องความสมาณฉันท์ไม่เคยรู้ อย่างน้อยความมีน้ำใจของคนที่นั่นก็ทำให้ผมแปลกใจได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

เดี๋ยวมาพูดอย่างนี้จะโดนนักวิจารณ์ด่าว่า แล้วการที่เมิงไปก่อม็อบห่าเหวอะไรนั่นทำประโยชฯให้ประเทศชาติตรงไหน ป่าว ผมก็ไม่ได้บอกนะว่าไอ้การทำแบบนี้หรือไปร่วมแบบนี้แล้วจะเป็นผลดี แต่อย่างน้อยครั้งนึ่งผมก็เคยเข้ามาลองดูด้วยตัวเอง ไปเห็นมาด้วยตัวเองแล้วค่อยตัดสินใจเลือกจุดยืน ไม่ใช่อะไรๆ กรูก็จะเป็นกลางเพียงเพราะว่า "มันฟังแล้วดูดี" ฮะๆ

หมดเรื่องม็อบก็เป็นเรื่องของผม ว่าด้วยเรื่องของผม = =" ผมยาวล่ะ โคนผมเริ่มเป็นสีดำ ดีใจสุดหูรูด!! ฮะๆๆ ตั้งใจจะไว้ข้างหลังยาวถึงประมาณกลางหลังแล้วจะตัดเป็นทรงอีมุคุรั่วสัปประแหล แต่ก็ไม่รู้จะทนได้จนถึงเมื่อนั่นรึเปล่า เมืองไทยร้อนเหลือคณา แค่นี้ยังรำคาญแล้วรำคาญอีก ดังนั้นตอนนี้ต้องถนอมผม เพราะไม่งั้นจะกัดไม่ได้เดี๋ยวผมขาด (ตัดทรงมุคุรั่ว แต่จะย้อมสีเดียวกับเบียคุรัน..อ้าว?? ฮ่าๆๆๆ) แต่เหนือสิ่งอื่นใด...ณ ตอนนี้....บัดเดี๋ยวนี้....อิชั้น...

หลงรักคู่นี้ กร๊าซซซซซ!!!!!~!!!

อะไรจะทุ่มเทขนาดน๊านนนน ศัตรูเมิงนะอีประแจ (ชี้หน้าด่า แว๊ดๆๆๆๆๆ) บอกตามตรงว่าครั้งแรกไม่ถูกชะตา เหม็นขี้หน้า เหม็นเบื่อ และบลาๆ แต่หลังจากได้อ่านสปอย โฮกก เกินไปล่ะ ทุ่มเทไปล่ะ(หลงน้องซือกรูอ่ะเซ่ะ) น่ารักเกินไปแล่ว=W= ในที่สุด ฮีก็เข้าฮาเร็มน้องนังทูน่าอย่างเป็นทางการ ตอนนี้ผมพอเดาตอนจบรีอบร์นได้ลางๆแล้วว่า สุดท้ายแล้ว...น้องซือคงเป็นเอดส์ = =" น้องได้ทุกคนจริงๆ (นี่ยังข้องใจ มีนังเบียกับซือคุงด้วยป่ะเนี่ย) อย่าว่าแต่ 10027 เลย ตอนนี้ผมก็บ้า X27อยู่ กร๊ากซ SMเพื่อชาติ อยากได้เล่มนี้ตามไปบอร์ดโหลดเอาเอง อัพไว้แล้วเง้อ

นี่ก็สิ้นสุดแห่งการรอคอย จุนจูภาคสองออกแล้ว(โว้ย!!!~!!!) ในที่สุดก็จะได้เห็นหน้าบื้อๆทื่อๆของโนวากิซักที อ่ะฮ๊า!!~! ชอบคู่โนวากิกับคามิโจที่ซู๊ดดดเลย (อันนั้นชอบ แต่บ้าคู่ชิโนบุจิ้น) มาโฮกน้องชิโนบุจิ้นมากๆก็พาทตอนที่ฮีกำลังแย่งหนังสือว่าด้วยคู่มือการม้วนกระหล่ำปี = =" แย่งกันไปแย่งกันมาแล้วก็เป็นช็อทที่ว่ามิยางิเห็นน้องชิโนะคุงน่ารักจนอดใจไม่ไหวก็เลยเผลอจุ๊บไป กร๊าซ!!~!!! อิชั้นโฮกบ้านแทบแตก ตบเข่าดังฉาด มันต้องอย่างนี้เซ๊!!~!! 5555+ในที่สุดตาแก่ก็หลง(รัก)เด็ก เหอะๆ ภาคสองๆๆๆๆ ลาลั้นลา กร๊าซ อยากดูเร็วๆว้อยๆ!!~!

รีบอร์นตอนที่ 103 ออกมาแล่ว แต่เป็นซับโคเรีย กรูเลยขอดูออริจินอลแจ๊ปล้วนๆดีกั่ว เป็นไปดั่งคาด จบไปแบบงงๆ = =" แต่พาทนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเท่าไหร่ ตอนนี้กรูรอพี่ประแจกรูออกโรงอย่างเดียว อยากฟังเสียงพากษ์(กร๊าซ!!~!) ส่วนเจ้ที่มาทำแอ๊บสวยอยู่นี่ ชีคือคนที่ร้องโอพีใหม่ของตอนที่ 102 ซึ่งก็คือโอพี5 พอดิบพอดี บอกตามตรงว่าโอพีนี้ไม่ถูกใจเจ๊อย่างแรง!!~!! ถึงแม้จะมีความกล่อ+ความเก่งของ 8059 ให้เห็นชะแว่บๆรวมถึงหน้าหล่อๆของอีนังเบียโผล่มากระชากใจแบบเต็มๆแต่แม่ก็ไม่ปลื้มเอาซะเลย - -* เพลงไม่โดนโอพีไม่โดน ยิ่งเห็นโอพีตอนจบพ่อแทบล้มโน๊ตบุคให้หักกลางลำ ไอ้รูปแช๊ะๆนั่นหล่อระดับเทพทุกคนหรอกนะแต่ไฉนเลยจึงทำให้เป็นตรีมเมโมรี่เยี่ยงนั้น สมทบกับข่าวลือที่ว่าภาคนี้ภาคจบงั้นเรอะ เหอะๆ...เหอะๆ....เหอะๆ

จบเมื่อผมจะกัดลิ้นตายให้ดู!!! อาจารย์อามาโนะ!!!

แง่มๆๆ =M=!!!!~!!

ไม่ต้องเป็นมหากาพย์อย่างเดอะลอดก็ได้ ขอแค่ยาวๆเท่าๆวันพีชก็พอแล้ว เอิ๊กๆ(รายนั้นตอนที่ 300 กว่าๆแล้วยังไม่มีวี่แวว กร๊าซ!!~!) เออ ว่าจะพูดเรื่องเพลง ยาวซะนี่ เจ้คนนี้ผมไม่รู้จักแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่คุ้นหน้าเอาซะเลย คลับคล้ายคลับคลาอยู่ last cross เป็นเพลงที่ใช้ประกอบ เป็นซิงเกิ้ลที่สามของเจ้ ไม่ทราบว่าเจ้ไม่ดังหรืออะไร(ขออภัยคนที่ชอบเจ้เธออยู่ ผมไม่รู้จักเธอจริงๆ) เป็นซิงเกิ้ลใหม่ตอนนี้เลยหาเพลงเต็มฟังไม่ได้เลย โฮๆ ขนาดไปเซิทในเจป๊อปสึคิผมยังเจอของเจ้แกแต่สามเพลง...เอากะเจ้แกสิ =..=

เฮ้อ.....อยากอ่านรีบอร์นว่ะ =M="

ว่าด้วยเรื่องที่อยากจะอัพมากๆๆ อยากให้ลองได้ดูจัง เป็นการ์ตูนที่ดูแล้วมันเจ็บจี๊ดๆ คืออารมณ์แบบจึ๊กๆอ่ะ จะพูดไงดีหว่า ปกติไม่ดูการ์ตูนแบบนี้อยู่แล้ว (ชอบดูแบบเว่อร์เกินจริง ปล่อยพลังเลือกสาดกระจุยกระจายอะไรประมาณนั้น) แต่พอดีไปเห็นมันเป็นกระทู้ที่พี่วี่ตั้งเอาไว้ด้วยคำจำกัดความที่ว่า

"ผมจะบอกว่า ใครที่ผลงานของ อ.ชินไค มาโคโตะ แล้วมันไม่มีปฏิกิริยาทางอารมณ์ว่ารู้สึก สงสาร หรือเศร้า มาจากใจ คงบอกแค่ว่า เอ็งไม่ใช่คน"

เห็นประโยคนี้ปั๊ป แบบว่าเห้ย มันขนาดนั้นเชียวหรอ ไฟล์ใหญ่มากก เกือบสามชั่วโมง แต่ก็ตัดสินใจโหลดมาเพราะอยากรู้ว่ามันจะขนาดไหนกันเชียว ตอนที่โหลดเสร็จเห็นหน้าตัวเดินเรื่องนี่กะว่าต้องได้ลบทิ้งแน่ๆ เพราะที่โหลดมาคิดว่าเป็นวายด้วยซ้ำ แต่ก็ลองดูไปเรื่อยๆ..

...เศร้า...เหงา...เจ็บ...

มันรู้สึกอย่างนี้จริงๆตลอดทั้งเรื่อง ยิ่งตอนจบที่เพลงขึ้นนะ มันปรี๊ดขึ้นมาเลย แบบ..เอ่อ...พูดไม่ถูกจริงๆ  แนวรักดราม่า แน่นอนว่าไม่สมหวัง ไม่ได้มีใครตายด้วยโรคมะเร็ง ไม่ได้มีคนถูกรถชนเหมือนหนังเศร้าเน่าๆทั่วไป แต่การ์ตูนเรื่องนี้สามารถสื่อออกมาได้ด้วยภาพอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้จริงๆ เกิดมาไม่เคยดูการ์ตูนประเภทนี้ นี่เป็นครั้งแรกและมันก็ทำให้รู้สึกประทับใจมากๆๆๆๆๆซะด้วย

สะเทือนอารมณ์อยู่ในพื้นฐานของความเป็นจริง มันมีความเป็นไปได้เสียยิ่งกว่าพวกละครงี่เง่าหลังข่าวซะอีก ว่าด้วยความรักบนพื้นฐานของมนุษย์ ไม่ได้เศร้าสลดหดหู่เสียจนต้องปล่อยโฮออกมาตอนดู แต่มันเป็นอะไรที่ซึมอยู่ลึกๆ เหตุการณ์ในเรื่องเป็นความจริงที่มนุษย์ดำเนินอยู่และยากจะหลีกเลี่ยง และที่สำคัญต้องยกความดีความชอบให้คนทำซับ แปลภาษาได้สวยจริงๆ สวยขนาดที่เราคนแต่งหนังสือแต่งฟิกอะไรแบบนี้ยังรู้สึกว่ามันสวยมากๆเลย

เป็นการ์ตูนที่ดำเนินไปเรื่อยๆไม่ได้มีอะไรหวือหวาเลยแม้แต่นิดเดียว ใครเข้าไม่ถึงเนื้อเรื่องอาจมีเบื่อหรืออยากนอนหลับ การสื่ออารมณ์ของโทโนะตัวเอกซึ่งไม่สมควรจะเรียกว่าพระเอกทำให้คนดูเยี่ยงเรารู้สึกเหงาขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ ตอนนี้ผมก็ลยล่าผลงานของอาจารย์ ชินไค มาโคโตะอย่างเอาเป็นเอาตาย เชื่อว่ามันจะต้องทำให้ผมประทับใจได้อีแน่นอน รู้สึกว่าจะเคยมีงานออกมาก่อนหน้านี้สองเรื่องโดยมีไทก้าทำลิขสิทธิ์ ทว่าผมคงไม่ซื้อเด็ดขาดเนื่องจากไม่ชอบการ์ตูนภากษ์ไทย เสียงของตัวเอกมันทำให้อรรถรสเปลี่ยนไปจริงๆนะ แล้วเสียงของโทโนะในเรื่องก็เหงามากๆเลย

มันมีประโยคนึงของโทโนะที่บอกว่า "เมื่อมีชีวิตอยู่เพียงลำพังความเศร้าก็จะเข้ารอบคลุมเราทุกหนแห่ง ทั้งในผ้าปูที่นอน ทั้งแปลงสีฟัน และในบันทึกข้อมูลของโทรศัพท์มือถือ"

เนื้อเรื่องย่อไม่รู้จะพูดยังไง เพราะการ์ตูนเรื่องนี้มันสื่อความรู้สึกด้วยภาพจริงๆ ว่าด้วยเรื่องของโทโนะและอาคาริ เด็กชายและเด็กหญิงอายุสิบสามซึ่งมีอะไรคล้ายๆกัน สิ่งที่เค้าทั้งสองคนหวังคือการอยู่ด้วยกันตลอดไปแต่นั่นมันไม่ใช่ความเป็นจริง อา....ไม่รู้จะอธิบายยังไงแฮะ "ยังไงซะความหวังความต้องการและความเป็นจริง สุดท้ายแล้วมันจะเดินสวนทางกัน" ถ้าให้คำจำกัดความของเรื่องนี้ก็คงเป็นประมาณนั้นมั้ง ดูแล้วรู้สึกสงสารโทโนะจับใจ ตอนที่ดูไปก็มีแต่คำถาม ทำไมไม่รับโทรศัพท์ ทำไมเมลล์ถึงไม่ยอมส่ง แต่พอดูไปเรื่อยๆก็เข้าใจสิ่งที่โทโนะทำแล้วก็สิ่งที่เค้ารู้สึก ถามว่าน้ำเน่ามั๊ยตอบได้ทันทีว่าไม่เลย มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน แล้วคนที่กำลังรู้สึกอย่างโทโนะก็คงมีอยู่บนโลกใบนี้เต็มไปหมด การ์ตูนเรื่องนี้สวยงามทั้งภาพและการสื่ออารมณ์มากๆ ใครไม่เคยดูก็อยากให้ลองหามา